2020 | Terugblik op mijn wandeljaar

Teutoburgerwald in januari tijdens de Teutoschleife Holperdorper

2020 was in meerdere opzichten een bijzonder jaar. Veel plannen gingen niet door. Maar er kwamen andere dingen voor in de plaats. Met name buitenactiviteiten zoals kanotochten, fietsritjes en wandelingen, heel veel wandelingen. In mijn veelal lege weekenden zocht ik in alle vroegte de natuur op. Ver weg van de mensenmassa’s ontdekte ik de schoonheid en het gemak van Klompenpaden, verkende nieuwe Groene Wissels en Trage Tochten en begon aan maar liefst twee nieuwe Streekpaden en één nieuwe Lange Afstandswandeling (LAW).

De ontdekking van de fiets-auto combinatie maakte de van A-naar-B wandelingen een stuk toegankelijker. Waarom ik dit niet eerder heb gedaan … Geen afhankelijkheid van openbaar vervoer dat in weekenden niet rijdt of op een bepaald traject überhaupt niet aanwezig is. Gewoon met de auto naar het eindpunt, op het fietsje naar het beginpunt, terug wandelen en dan de fiets ophalen. Dodelijk eenvoudig.

LAW’s

Het Marskramerpad bleef dit jaar bij één etappe. Ik loop dit pad samen met een vriendin die niet in de buurt woont en ons eerste wandelweekend was begin maart. Niet alleen gooide corona niet lang daarna roet in het eten, maar ook een Tweede Wereldoorlog bom maakte dat we onze tweede etappe van dat weekend niet konden lopen. We hopen in 2021 eindelijk Overijssel te kunnen verlaten om de Veluwe te ontdekken.

Het Pieterpad gaat voorspoedig en brengt me op mooie plekken, maar is nog lang niet klaar. De eerste etappe vanaf Pieterburen moet ik nog steeds lopen en hoop ik toch wel in 2021 te doen. Ook ligt Gelderland in de planning. Vanaf Holten gaat het nu eerst richting Laren. Ik ben heel benieuwd waar ik eind 2021 eindig.

Pionierspad: Uitzicht op de Bovenwijde bij Giethoorn

En dan het Pionierspad. Flevoland stond al een tijdje op het wandellijstje en het plan was om in 2021 met deze LAW door de polder te beginnen. In december lonkte het pad teveel en besloten we om toch al de eerste etappe te doen. Bij koud maar zonnig winterweer liepen we van Steenwijk naar een welhaast verlaten Giethoorn. Begin 2021 verder door De Wieden en op naar de polder.

Streekpaden

Het Salland Pad liep ik uit dit jaar. In 2018 begon ik in Olst met dit rondje door de gevarieerde natuur van Salland. Een kleine twee jaar en 130 km later stond ik weer in Olst. Toen door de coronamaatregelen de – toch al niet in het weekend rijdende – buurtbussen helemaal niet meer reden, bood de fiets-auto combinatie een goed alternatief. Het vrij onbekende pad vlecht de in het Wandelnetwerk Overijssel uitgezette rondjes aan elkaar tot een afwisselende grote ronde die wel wat meer bekendheid kan gebruiken.

Het Westerwoldepad kwam op mijn pad toen de geplande herfstvakantie naar Zwitserland niet doorging. In plaats van in de Alpen liepen we drie etappes door een verrassende streek van Groningen. Volgend jaar wil ik in een lang weekend de resterende etappes lopen door dit mooie gebied.

Westerwoldepad etappe 2

Het Noardlike Fryske Wâlden Streekpad gaat in korte etappes, maar we hebben geen haast. Ik loop het met mijn moeder (en af en toe mijn vader). De noordelijke Friese Wouden zijn prachtig. Volgend jaar gaan we vanuit Buitenpost verder richting zuiden.

Het Graafschapspad lag in 2019 al in de planning en in januari en februari liepen we de eerste etappes. Ook hier bleek daarna openbaar vervoer in coronatijd een hindernis. In november togen we met auto en fiets naar de Achterhoek voor de derde en laatste etappe van dit jaar. Wellicht loop ik ‘m volgend jaar uit.

Rondwandelingen

Wezepsche Heide tijdens het Klompenpad Wiseperpad

Dit jaar heb ik veel meer rondwandelingen gelopen en beschreven dan andere jaren. Waar veel lege weekenden al niet goed voor zijn. De eerste dagen van het jaar liep ik in een ijzig en mistig Duitsland in het Teutoburgerwald en bij Bad Bentheim. In de zomer liep ik een Twentse Tocht van Truus Wijnen die in 2015 tot mooiste wandeling van het jaar werd bekroond. Ook wandelde ik mijn eerste (en zeker niet mijn laatste) Knapzakroute in Drenthe.

Naast een drietal prachtige Groene Wissels (zoals die van Odoorn en Markelo, beide in heuvelachtig gebied) liep ik maar liefst tien Trage Tochten. Ik ontdekte het prachtige Reestdal met de trage tochten Oud-Avereest en Ommerschans, liep te midden van dansende bomen op de Veluwe bij Drie en zag bij Oranjewoud een hele andere kant van Friesland.

Het aantal Klompenpaden overtrof de Trage Tochten. Het gemak van de markering en de klompenpaden-app met veel informatie maakte dat ik er twaalf liep dit jaar. Vooral het gebied tussen IJssel en Veluwe is me zeer goed bevallen. Zo genoot ik van het zonovergoten late voorjaar met het Fliertpad bij Twello en liep ik door paarse zeeën van bloeiende heide op de Tonnenberg bij Wapenveld op het Vosbergenpad. Maar ook in mijn eentje op de Wezepsche Heide (Wiseperpad) ‘s morgens vroeg in december was werkelijk adembenemend.

Alle Klompenpaden van 2020

Al met al kijk ik terug op een mooi wandeljaar. Ik liep meer dan anders, maar ik schreef ook veel meer over mijn wandelingen. Andere onderwerpen die normaal gesproken voorbij komen op dit blog vereisten OV-reizen, fietsvakanties, museumbezoeken, stedentripjes, etc. Helaas is dat er niet veel van gekomen. Hopelijk ziet 2021 er (in ieder geval deels) anders uit. En ach, anders bieden wandelingen een zeer goed alternatief.

Wat was jouw mooiste wandeling van 2020?

Twentse Tocht | Hof Espelo en Lonnekermeer

Route: Twentse Tocht 3 Hof Espelo – Lonnekermeer uit Twaalf Twentse tochten (2019) van Truus Wijnen. Klik hier voor de digitale versie op Wandelzoekpagina.
Afstand: 17 km
Start: Parkeerplaats Bezoekerscentrum Koetshuis Hof Espelo, Weerseloseweg 259 Enschede
Eind: Parkeerplaats Bezoekerscentrum Koetshuis Hof Espelo, Weerseloseweg 259 Enschede

Op Twitter en Instagram volg ik Truus Wijnen die daar met groot succes ‘haar’ Twente promoot als wandelgebied. Na alle mooie foto’s en wandelbeschrijvingen besluiten ook wij een paar dagen naar Twente te gaan. Uiteraard koop ik het wandelboekje Twaalf Twentse tochten van – jawel – Truus Wijnen, waarin twaalf rondwandelingen beschreven staan door het Twentse land.

De wandeling ‘Hof Espelo – Lonnekermeer’ is in 2015 door de bezoekers van Wandelzoekpagina verkozen tot ‘mooiste wandeling van het jaar’. Dat maakt me nieuwsgierig. Op een doordeweekse dag parkeren we de auto bij het bezoekerscentrum Koetshuis Hof Espelo van Landschap Overijssel. Hoewel er naast het gebouw een stuk of 15 mensen (vrijwilligers?) gezellig koffiedrinkend in een cirkel zitten, is het bezoekerscentrum niet open. Enkel op zondag.

Bij bewolkt weer lopen we over bospaden en lanen over landgoed Hof Espelo. Het is een van de landgoederen rondom Enschede die door rijke textielfabrikanten gekocht werden. Zij bouwden er o.a. hun zomerverblijf. We wandelen door het begin deze eeuw aangelegde sterrenbos (een bos met paden in de vorm van een ster) en komen in de wildernis terecht. Letterlijk.

We komen in de Wildernis terecht

Via de Hartjesbosweg (waar komt die leuke naam vandaan?) komen we uit bij landgoed Lonnekermeer waarop twee meertjes liggen. Deze meertjes zijn ontstaan toen er zand afgegraven werd voor de aanleg van de Twentse spoorlijnen. Op een bankje kijken we uit over het water en even waan ik me in Zweden. Totdat twee hondenuitlaters, plat Twents pratend, langslopen.

Het lijkt wel Zweden

Langs veel eiken met de eikenprocessierups maken we een lus om de meertjes. Op panelen langs het pad staan verschillende gedichten van de Twentse dichter Willem Wilmink, zowel in het Nederlands als in het Twents. We wijken ietwat af van de route in het boekje om er nog een paar meer mee te pakken. Deze kans laat ik me niet ontglippen.

Gedichten van Willem Wilmink op landgoed Lonnekermeer

Het wordt zonniger en dat merk je aan de natuur. Steeds meer vlinders fladderen op, vogels zingen naar hartenlust. Op de kleine bospaadjes en brede zandwegen blijven we regelmatig staan om naar een fladderaar te kijken. In de bermen staat kamille, dat heerlijk geurt. Via een beekje dat idyllisch door het bos meandert komen we bij de campus van de universiteit Twente uit.

De route gaat dwars over de campus waar de studentenonderkomens, de collegezalen, maar ook veel voorzieningen zijn. Het lijkt wel een dorp op zich. Mooi gelegen, direct grenzend aan de natuur. Nu erg rustig, maar in andere maanden waarschijnlijk een stuk drukker. Aan de wandelboulevard besluiten we een broodje te eten met uitzicht op een vijver met een half verzonken klokkentoren: het Torentje van Drienerlo. Het is een ontwerp uit 1979 van Wim T. Schippers en staat symbool voor het achterblijven van kerkelijke dogma’s bij nieuwe wetenschappelijke inzichten. Twee meerkoeten zorgen voor vermaak terwijl ze een nest in gereedheid brengen. Twee zwanen kijken vanaf de kant toe hoe de ene meerkoet op en neer zwemt met takjes en blaadjes, terwijl de andere ze aanpakt en het nest ordent.

Torentje van Drienerlo

Vanaf de campus lopen we over kleine paadjes, langs mannen in witte pakken die de eikenprocessierups verwijderen en langs meerdere hardlopende studenten over bospaden in een paar kilometer weer terug naar de auto.

University of Twente

Leuk om eens de campus van universiteit Twente te hebben gezien. Het ligt er mooi te midden van het groen. Ook de wandeling zelf was de moeite waard. Het maakt me benieuwd naar de andere tochten uit het boekje.

Welke wandeling uit Twaalf Twentse tochten kunnen jullie me aanraden?

Aan het einde van de wandeling brak de zon goed door