Marskramerpad etappe 7: Beekbergen – Hoog Buurlo

Route: Marskramerpad
Afstand: 21 km
Start: Parkeerplaats tegenover Restaurant Smittenberg, Arnhemseweg Beekbergen
Eind: Parkeerplaats kruising Alverschotenseweg en Turfbergweg bij Hoog Buurlo

Het is vandaag zondag en het is meivakantie. Er staat een etappe van het Marskramerpad op het programma die dwars over de Veluwe gaat. De afgelopen maanden was de Veluwe the place to be. Ik verwachtte daarom grote drukte en twijfelde of we dit wel moesten willen. Na berichtjes op social media over hoe rustig het is dit weekend in het gebied waar we willen lopen, besluiten we toch te gaan. Geen verkeerde keuze. De coronaregel-versoepelingen brengen mensen veel meer mogelijkheden dan wandelen. En na maanden rondlopen in de natuur lokken nu de winkels en terrassen. Een goede ontwikkeling voor ons.

We beginnen waar we gisteren eindigden: in Beekbergen naast het Exodusmonument. Het pad leidt ons naar de glooiende enk Konijnenkamp. Dit is bekend terrein, met het Bekbergerpad liep ik hier ook. Waar dat Klompenpad rechtdoor loopt, slaat het Marskramerpad af. Opeens lopen we in een frisgroen bos waar de bodem bedekt is met bosbessenplantjes. Door de grote hoeveelheden dringen zich gelijk vergelijkingen met Zweden op.

De enk Konijnenkamp

Het smalle paadje is niet enkel voor wandelaars, ook mountainbikers maken er gretig gebruik van. Verderop begrijpen we dat steeds beter. Het smalle weggetje begint flink te klimmen en te dalen. Op een gegeven moment kijken we in de diepte. Voor ons uit maakt het pad, net als een bergpad, aan de buitenkant van de heuvel een bocht. Hier wil ik ook wel mountainbiken!

Dit zijn de betere mountainbikepaden

Door Spelderholt wandelen we afwisselend over bredere en smallere bospaden naar Hoenderloo. Via een laan waar de smileys in allerlei varianten aan de bomen hangen (geen idee wat hier de achterliggende gedachte is) komen we uit bij een weide. Hier staan enkele langharige schapen in groepjes bij elkaar. Elk groepje omringd door hekken. Eén groepje van een stuk of vijf schapen loopt los op het veld. Een blaffende border collie probeert ze in bedwang te houden, aangespoord door een man die in het Engels bevelen roept. Als we dichter bij komen bespeuren we in het veld nog veel meer border collies met begeleiders. Zijn we getuigen van een cursus tot schaaps-/herdershond?

Een laan met Smileys

Filosoferend over waarom die bevelen in het Engels zijn (de hond verstaat geen Nederlands?) lopen we naar het witte kerkje van Hoenderloo dat we al van verre zagen liggen. De Heldringkerk stamt uit 1858 en ligt er mooi bij. Het pad loopt er omheen en brengt ons samen met het Veluwe Zwerfpad en het Trekvogelpad naar het centrum van Hoenderloo. Het is er drukker dan we tot nu toe zagen, maar als we de plaats weer uit zijn, is de drukte ook zo verdwenen.

De Helderingkerk in Hoenderloo

In het Hoenderlose Bos komen we een handjevol wandelaars en fietsers tegen en een enkele ruiter. Op een bankje met uitzicht over een veld eten we onze lunch. Een bospad brengt ons naar de Hoog Buurlose Heide. Onze eerste kennismaking is een zandverstuiving met veel mul zand. Ons tempo ligt aanmerkelijk lager als we ons een weg banen door het zand. Het zand gaat vrij abrupt over in een heideveld.

Zandverstuiving bij de Hoog Buurlose Heide

We vinden het hier al mooi, maar na wat afslagen ontvouwt zich een weids uitzicht over de omgeving. In de verte zien we het gebouw van Radio Kootwijk. De donkere luchten die zich boven het landschap samenpakken, beloven niet veel goeds maar leveren samen met de zon prachtige plaatjes op.

Donkere luchten pakken zich samen boven de Hoog Buurlose Heide

Op een bepaald punt geven het boekje, de markering en de GPS-route elk een andere weg aan. We besluiten de markering te volgen, die ons helemaal aan de rand van het heideveld brengt te midden van de dennenbomen. Een goede beslissing. Hier zijn we beter beschut tegen de fikse hagelbui die niet veel later uit die donkere wolken valt. Nu las ik dat er een nieuwe druk aan zat te komen van het boekje, dus wellicht hebben we de nieuwe route gelopen. Hij is een kilometer langer, concluderen we op het eindpunt.

Hoog Buurlose Heide

We laten het heideveld voor wat het is en komen bij de Schaapskooi Hoog Buurlo. Er zijn hier weinig schapen, maar des te meer mensen. Uitkijkend over de glooiende velden zitten ze op de picknickbankjes. De tandems, E-choppers en andersoortige vervoersmiddelen staan verspreid over de berm. Er lopen hier meerdere wandelroutes, waaronder een speciale route voor blinden en slechtzienden. Een infopaneel is in braille te lezen en er is een ingesproken tekst te beluisteren via een app. Dit had ik nog niet eerder gezien.

Schaapskooi Hoog Buurlo

Wij leggen de laatste paar honderd meter af naar de auto en stappen net voor de regen in. Dit weekend hebben we er 48 kilometer Marskramerpad opzitten. Na ruim een jaar was dat wel weer nodig. Hopelijk komen we hier dit jaar nog terug voor het vervolg.

Benieuwd naar de andere etappes van het Marskramerpad? Hier vind je de verhalen over de etappes tot nu toe.

2 gedachtes over “Marskramerpad etappe 7: Beekbergen – Hoog Buurlo

  1. Op de één of andere manier vind ik dit leuk klinken: “een zandverstuiving met veel mul zand”. Het is een mooie omgeving hè? Vanaf de atletiekbaan lopen (liepen) we vaak die kanten op, maar ook op de fiets is het zeker geen onbekend terrein. Leuk om te lezen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s