Bekbergerpad: glooiende enken en oude bossen

Route: Klompenpad Bekbergerpad
Afstand: 13 km
Start: De Ruitersmolen, Tullekensmolenweg 47 in Beekbergen
Eind: De Ruitersmolen, Tullekensmolenweg 47 in Beekbergen

Op een zonnige woensdagochtend blijken mijn man en ik beide vrij te zijn. We grijpen onze kans om een van de klompenpaden op de Veluwe te wandelen, die in de weekenden druk belopen zijn. We kiezen voor het Bekbergerpad. Geen verkeerde keuze, zo blijkt.

We zijn vroeg en parkeren om kwart over acht de auto bij de Ruitersmolen. Schilders zijn al druk in de weer bij deze eeuwenoude graanmolen, van oorsprong een papiermolen. In de jaren 80 is de toen zwaar vervallen molen opgeknapt en sindsdien draait het waterrad weer in de Oude Beek. De schildersteigers maken de foto toch iets minder spectaculair.

Waterrad van de Ruitersmolen met steigers

We besluiten de route met de klok mee te lopen. Langs een houten watermolenrad die al lange tijd geen dienst meer lijkt te doen, komen we al snel op de eerste akkers uit. Er ligt nog rijp op van de koude nacht. Via kleine weggetjes en een SRV winkel (het is lang geleden dat ik een SRV wagen zag rijden!) ontvouwt zich voor ons een weids uitzicht. Glooiende akkers zover het oog strekt. Een prachtig gezicht met die zon erbij.

De route leidt ons over een klein pad dwars over de akkers. We zijn de enige wandelaars op deze doordeweekse ochtend. In de verte zien we een hondenuitlater voortsjokken. Aan de rand van de akker staat een bankje in de zon met een prachtig uitzicht. Hoewel we er net een paar kilometer op hebben zitten, houden we ons aan onze stelregel: ‘maak gebruik van mooie bankjes, je weet niet wanneer en of er een volgende komt’. Met een kopje koffie genieten we van het landschap.

Leuke paadjes over uitgestrekte akkers

Hierna duikt de route de oude Veluwse bossen in. De paden stijgen en dalen licht. Uit de verte zien we het voormalig sanatorium Immendaal voor TBC-patiënten uit Rotterdam. Tegenwoordig heeft het gebouw nog steeds een verpleegfunctie. Ook de andere gebouwen die we tegenkomen lijken onderdeel te zijn van een zorgorganisatie. Het ligt er mooi, zo in de bossen.

Voormalig sanitorium Immendaal

Via Villa Grafzicht, met inderdaad zicht op een boomrijke begraafplaats en langs tennisbanen, waar druk getennist wordt door Beekbergse senioren, lopen we de plaats in. De Nederlands hervormde kerk uit de 15e en 16e eeuw waar we langslopen is het oudste bestaande gebouw in de gemeente.

Nederlands hervormde kerk Beekbergen

Aan de rand van de bebouwing staat een monument voor de exodus uit Arnhem die op gang kwam door Operatie Market Garden in september 1944. Deze militaire operatie, bedoeld om strategische bruggen op Nederlands grondgebied te veroveren, mislukte. Arnhem bleek een brug te ver. 95.000 mensen uit Arnhem en omgeving sloegen op de vlucht, o.a. richting Apeldoorn en omgeving. Om aan geallieerde vliegtuigen duidelijk te maken dat ze vluchtelingen waren, hadden zij witte doeken bij zich. Helaas werkte dit niet altijd. Bij een geallieerde luchtaanval bij Beekbergen stierven tientallen vluchtelingen. Het monument herdenkt de mensen die op de vlucht sloegen, maar ook de mensen die hen opvingen.

Monument voor de exodus uit Arnhem

We lopen de enk (een hoog gelegen veld of akker) konijnenkamp op. We kijken uit over een uitgestrekt glooiend veld. Met de Hollandse lucht erboven is het een plaatje. Geleidelijk lopen we het bos weer in. Een turquoise houten huisje valt op. Het blijkt het voormalige tennishuisje bij de tennisbanen te zijn van kasteel Spelderholt, een landhuis uit 1908. De tennisbanen zijn al enige tijd verdwenen.

De enk konijnenkamp
Het tennishuisje bij kasteel Spelderholt

Over wederom een enk, de Engelanderenk, lopen we het bosgebied Bruggelen in. De Beekbergse enken behoren tot de oudste enken van Nederland. De glooiingen vinden hun oorsprong in een stuwwal die hier in de ijstijd is ontstaan. Het levert vele eeuwen later mooie plaatjes op.

Het pad slingert door het bos heen en brengt ons dicht bij de A1. We zien zelfs een tijdje de auto’s voorbijrazen. Het laatste stuk volgen we de Oude Beek die langs meerdere molens stroomt. Naast de Ruitersmolen waar we deze wandeling startten, stroomt de beek ook langs de Tullekensmolen. Het gebouw uit de 16e eeuw herbergde ooit een graanmolen, een papiermolen en een wasserij. Tegenwoordig is er een Ford-museum in gevestigd.

Tullekensmolen

Het laatste stukje van het pad is nog verrassend mooi. In de beek zien we de wolken weerspiegeld. Over kleine paadjes lopen we om de Ruitersmolen heen, passeren een hoop bankjes, een bijenkorf en veel speenkruid. Bij de auto aangekomen zijn we het er over eens dat we een prachtige wandeling hebben gelopen met veel afwisseling. Ons beide wacht een middag met werk, maar met zo’n ochtend is dat geen enkel probleem.

Oude Beek

Benieuwd naar de andere Klompenpaden die ik heb gelopen? Je vindt ze hier.

4 gedachtes over “Bekbergerpad: glooiende enken en oude bossen

  1. Voor wat betreft de SRV-wagen, kijk Typisch Apeldoorn van vorig jaar maar eens terug.
    Deze route staat bij ons nu zo ongeveer bovenaan het lijstje van klompenpaden in de buurt. Mijn moeder woont in het Zonnehuis, op een steenworp afstand van de SRV-winkel, dus kleine stukjes van het pad hebben we al rolstoel duwend al wel afgelegd.
    Dus dank voor de vooruitblik Suzanne.

  2. Pingback: Marskramerpad etappe 6: Deventer – Beekbergen – Door Suzanne

  3. Pingback: Marskramerpad etappe 7: Beekbergen – Hoog Buurlo – Door Suzanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s