Graafschapspad etappe 4: Mariënvelde – Doetinchem

Route: Graafschapspad
Afstand: 20 km
Start: Mariënvelde
Eind: Station Doetinchem

In de zomer van 2018 kwam ik tijdens een fietsweekend in de Achterhoek geel-rode markering tegen. Dit bleek het 124 km lange Graafschapspad aan te duiden. Ik was die dagen door prachtige gebieden gekomen en besloot toen om deze streek ook te voet te verkennen. In januari 2020 is het zover en loop ik de eerste etappe van het Streekpad.
Het Graafschapspad maakt een rondje door de Achterhoek: van de IJsselvalei naar het glooiende land waar de Berkel doorheen meandert, door Hanzesteden, bossen, langs landgoederen en havezaten. Ik maak me op voor een afwisselend en verrassend stukje Nederland.

In november vorig jaar liep ik de derde etappe van het Graafschapspad. De lange rechte wegen maakten deze etappe niet tot de mooiste van dit pad. Op een van de eerste mooie lentedagen wandelen we etappe 4. Volgens de omschrijving in het boekje krijgen we een ander landschap te zien. Het pad passeert een smalle rug en het landschap wordt kleinschaliger. De wegen zijn minder recht en de percelen onregelmatiger. Dat klinkt goed.

We parkeren de auto bij station Doetinchem en fietsen naar Mariënvelde waar we langs de weg de fietsen tegen een boom zetten. Na een paar honderd meter wandelen strijken we op een bankje neer voor de hoognodige koffie. Na de reistijd met de auto en fietstocht zijn we wel toe aan iets. We kijken uit over een sluisje in de Veengoot. Het zonnetje schijnt en de eerste bomen krijgen blaadjes.

Uitzicht tijdens de koffie

Na de koffie lopen we verder naar Halle-Heide. Via een smal pad dat vroeger als schoolpad werd gebruikt, komen we langs een terrein waar zeecontainers staan, vermomd als boerderijtjes. Sommige zijn nog in aanbouw. Wat is dit? Het lijkt wel op een oefenterrein voor militairen. Ik kom er – met internet – ook niet achter.

Zeecontainer vermomd als boerderijtje

Het schoolpad brengt ons bij de voormalige Heideschool. Sinds 1922 vormde deze school het hart van de Heide, een moeilijk begaanbaar gebied van moeras, veen en heidegrond. Tussen 1900 en 1920 ontstond het buurtschap Halle-Heide door landbouwontginningsprojecten. Pas in 1997 werd Halle-Heide als bebouwde kom erkend. De school werd in 2014 gesloten. Tegenwoordig gaat het gebouw door het leven als Heidehuus, een sociaal-culturele ruimte.

Voormalige Heideschool

Vanaf Halle-Heide doorkruisen we het landschap over verharde wegen en zandpaden. Het wordt inderdaad langzaam glooiender en minder rechttoe rechtaan. De wilgenkatjes zien we overal oppoppen. De koolmezen, pimpelmezen, vinken en merels zingen uit volle borst hun lied en vliegen voor ons uit van boom naar boom.

Dan komt Landgoed Slangenburg in zicht. Bosgebied en wetland wisselen elkaar af. Het speenkruid bloeit volop. We zien de eerste andere wandelaars. Bij een richtingaanwijzer waar vier armen de voorbijganger verschillende richtingen op wijzen volgen wij de de arm ‘kasteel’.

Op Landgoed Slangenburg

In de verte, aan het einde van de lange kasteellaan zien we het kasteel liggen. Het is nog een hele tippel. Op een bankje onderweg eten we onze lunch met uitzicht op natte natuur en een authentiek hekje. Als vogelliefhebber is hier waarschijnlijk veel te spotten. Op een doordeweekse dag dan. Op deze zaterdag zijn we zeker niet de enige wandelaars op landgoed Slangenburg.

Lunchuitzicht op Landgoed Slangenburg

In de buurt van het kasteel komen we sporen van kabouters tegen. Op diverse boomstronken zijn deurtjes te zien. Kabouter Gerard woont er, maar er zijn ook een jamfabriek en een verhuishulp gevestigd. Ik sluit niet uit dat er meer deurtjes waren, waar ik niets vermoedend voorbij ben gelopen.

Sporen van kabouters

Bij het kasteel is het een drukte van belang. Mensen zitten op bankjes en drinken – jawel – koffie. Deze kans grijpen we met beide handen aan en bij het uitgiftepunt kopen we twee cappuccino’s die we op een bankje aan de slotgracht opdrinken.

Kasteel Slangenburg

Dat hier meer wandelaars zijn, is niet zo vreemd. Ook het Pieterpad blijkt hier langs te lopen. Over smalle weggetjes lopen het Graafschapspad en het Pieterpad enkele kilometers gelijk op. De kans is groot dat we hier dit jaar nogmaals wandelen, alleen dan met het Pieterpad. Als de twee paden scheiden, kruisen we de A18 en lopen door een af en toe glooiend bosgebied met klootschietroutes naar Doetinchem.

Klootschietroutes

We wandelen om de Vijverberg heen, het stadion van De Graafschap. Er is geen wedstrijd en het stadion ligt er verlaten bij. Ooit stond hier een hotel met dezelfde naam dat daadwerkelijk op een kleine berg gebouwd was. Die berg ontstond toen omdat voor de bouw van dat hotel een aantal vijvertjes dicht gegooid moesten worden.

Het station is nu niet ver meer. Via de Spoorstraat komen we weer bij onze auto. De parkeerplaats is een stuk voller, ook in het stationsgebied en op de nabijgelegen skatebaan is het druk. Het mooie lenteweer lokt de mensen naar buiten. Het was een prachtige wandeldag voor een mooie etappe. Volgende keer naar Doesburg.

Benieuwd naar de andere etappes van het Graafschapspad? Mijn wandelervaringen tot nu toe vind je hier.

3 gedachtes over “Graafschapspad etappe 4: Mariënvelde – Doetinchem

  1. Pingback: Graafschapspad etappe 5: Doetinchem – Doesburg – Door Suzanne

  2. Pingback: Pieterpad etappe 14: Vorden – Zelhem – Door Suzanne

  3. Pingback: Pieterpad etappe 15 Zelhem – Braamt – Door Suzanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s