Pionierspad etappe 3: Vollenhove – Enservaart

Route: Pionierspad
Afstand: 13 km
Start: Parkeerplaats Aan Zee Vollenhove
Eind: Parkeerplaats Mammouthweg Kraggenburg

Pionierspad etappe 3 wandelnet.nl

In 2019 is het Pionierspad van Steenwijk naar Muiden vernieuwd. De Lange Afstandswandeling van 217 kilometer volgt het spoor van de pioniers in de polder. Je loopt dwars door Flevoland over de voormalige zeebodem. De LAW gaat door polderlandschappen en (nieuwe) natuurgebieden. Het Pionierspad vormt samen met het Friese Woudenpad en het Floris V-pad, het Diagonaalpad. De naam zegt het al, het pad loopt diagonaal door Nederland van de noordoosthoek naar het zuidwesten. Er is op dit moment geen wandelboekje van deze (vernieuwde) route verkrijgbaar. Op wandelnet.nl vind je wandelkaarten en de GPX-bestanden.

Het is grijs en koud als we de auto langs de Enservaart parkeren aan de Mammouthweg. We halen de fietsen van de auto en leggen de 10 kilometer naar Vollenhove af. Daar laten we de fietsen Aan Zee achter en beginnen deze derde etappe van het Pionierspad. Hij blijkt een stuk verrassender dan we verwacht hadden.

Vollenhove met de bekende kerk, gezien vanuit Flevoland

Vlak na Vollenhove steken we het Vollenhover Kanaal over en staan in Flevoland, de provincie waar zich de meeste etappes van dit pad bevinden. Aan de andere kant van het water rijst de inmiddels bekende kerk van Vollenhove op. De route gaat verrassend over een dijk langs het water. De hekken die we tegenkomen hebben aan één kant speciale voetsteunen zodat de wandelaar er makkelijk overheen kan klimmen. Ook de punten op het hek ontbreken bij dat gedeelte.

Wandelaarsvriendelijk hek

Op de kant zien we een enorme groep meerkoeten die het water invlucht, zodra ze ons zien aankomen. In de hoogspanningsmast zitten aalscholvers met gespreide vleugels hun veren te drogen. Langs een kunstwerk genaamd Water en land, dat verwijst naar de opening van het Waterloopbos op 8 juli 2005, lopen we het bewuste bos in.

Aalscholvers in een hoogspanningsmast

Het Waterloopbos is nu een natuurgebied van Natuurmomenten, maar is ooit begonnen als waterloopkundig laboratorium. In het bos zijn honderden onderzoeken uitgevoerd naar het gedrag van water. Ook nu nog zijn er vele modellen van waterwerken terug te vinden, waarvan een aantal onlangs gerestaureerd is. De oudste modellen stammen uit de jaren 50 van de vorige eeuw. Je vindt er modellen van Nederlandse havens zoals de haven van IJmuiden of de Maasvlaktecentrale, maar ook buitenlandse waterwerken zoals de haven Marsa-el-Bregha in Libië.

Met de klok mee vanaf links boven: Maasvlaktecentrale; de haven van IJmuiden; oversteekje in het bos; haven van Marsa-el-Bregha, Libië


Indrukwekkend is de 200 meter lange Deltagoot waar voor onderzoek naar de Stormvloedkering in Zeeland enorme golven werden gemaakt. Paviljoen Het Proeflab zit vlakbij en blijkt coffee-to-go aan te bieden. Deze kans pakken we met beide handen aan. Terwijl we de cappuccino met deltakoek verorberen, lezen we dat de directeur van dit laboratorium Johannes Theodoor Thijsse was, zoon van Jac. P. Thijsse, oprichter van Natuurmonumenten. Vader en zoon bewonderden elkaar om het werk dat zij met grote bezieling deden. Nu het Waterloopbos onder Natuurmonumenten valt, is het werk van beide verenigd.

Deltagoot
Deltagoot

Na een rondje door het Waterloopbos voert de route ons over de Zwolsevaart. Daar lopen we langs Gemaal Smeenge, één van de twee gemalen die de Noordoostpolder in 1942 hebben drooggelegd. Een gedicht van de waterdichter van Waterschap Zuiderzeeland Niels Blomberg beschrijft goed de plek van het gemaal in zijn omgeving. De sluis verbindt inderdaad oud en nieuw land.

Gedicht van Niels Blomberg op gemaal Smeenge

Langs het water lopen we het Voorsterbos in. In tegenstelling tot de smalle kronkelige paadjes in het Waterloopbos lopen we nu voornamelijk over brede bospaden. We passeren Kraggenburg bij de Brug van Saamhorigheid. De brug is de verbinding tussen het Voorsterbos en het dorpscentrum en brengt mensen dus samen. Dit wordt verbeeld door de mensfiguren die onderdeel uitmaken van de brug.

Brug van Saamhorigheid

We lopen verder door het Voorsterbos, zien een ree oversteken en komen over het terrein van een bungalowpark, waar houten chaletachtige huisjes maar ook blokhutten in Amerikaanse stijl staan. Een schril contrast met Kamp de Voorst dat hier eens stond. Het was een van de 28 kampen die de arbeiders die de polder ontgonnen in de jaren 40 en 50 van de vorige eeuw, onderdak boden.

Vlak voor we het bos weer uitlopen eten we op een bankje onze boterhammen. We hebben uitzicht op een dagkampeerterrein. Nu staan er geen tenten of caravans maar zijn er vooral veel hondenuitlaters te vinden. Ballen, stokken en frisbees vliegen voorbij, gevolgd door honden in alle soorten en maten die het voorwerp handig oppakken en terugbrengen naar de gooier.

Wij verlaten na ons brood het bos en wandelen de laatste kilometers langs de Leemringweg. Deze lange rechte weg is waarschijnlijk een voorproefje van de vele andere polderwegen die we de komende etappes nog tegen gaan komen.

Lange rechte polderweg

Benieuwd naar de andere etappes van het Pionierspad? Kijk dan hier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s