Trage Tocht Echten: woest en ledig landschap

Route: Trage Tocht Echten: Gijsselterkoelen en Echtenerzand
Afstand: 16 km
Start: Infocentrum ’t Huus met de Belle, Zuidwolderweg 2a Echten
Eind: Infocentrum ’t Huus met de Belle, Zuidwolderweg 2a Echten

Echtener Es

Het is grijs en koud als ik mijn auto parkeer naast de enige andere auto op de parkeerplaats van het Informatiecentrum ‘t Huus met de Belle. Vandaag staat er een Trage Tocht bij het Zuid-Drentse Echten op het programma. De beschrijving belooft een stille wandeling in en om boswachterij Ruinen. Echten en omstreken is geen onbekend terrein. Ik liep hier al eerder met het Westerborkpad en het Jacobspad. Ik ben benieuwd of ik nog bekende plekken tegenkom.

Voordat ik echt op pad ga, werp ik nog een blik naar binnen bij ’t Huus met de Belle dat gevestigd is in een oude schaapskooi van een boerenerf aan de Brink. Naast een informatiecentrum zit er ook een plattelandswinkel en is op het erf een kunstgalerie en een boekbinderij te vinden. Op dit vroege uur is alles nog gesloten.

’t Huus met de Belle

Over een asfaltweg loop ik langs een Engelse theeschenkerij met een echte Engelse telefooncel het dorp uit. Ik kom op een breed onverhard pad terecht dat me met enkele afslagen naar het Echtener Veld brengt. Het is er rustig. Op enkele mountainbikers na, kom ik niemand tegen, zelfs geen hondenuitlaters. Af en toe doet het zonnetje een poging om door te breken, maar het blijft bij een halfslachtige poging. Ik loop enkele kilometers langs verscheidende bosranden. Af en toe is er een ware kaalslag. De boomstammen liggen netjes opgestapeld langs de kant van de weg.

Langs bosranden

Na een vijfsprong kom ik bij de Gijsselterkoelen. Het landschap met plassen en heidevelden laat volgens de omschrijving goed zien hoe Drenthe er in de 19e eeuw uit zag: woest en ledig. Ik kom geen mens tegen en kan de natuur goed op me laten inwerken. Bij een zonnetje zal het er hier ongetwijfeld nog mooier uitzien.

Woest en ledig landschap bij de Gijsselterkoelen

Al een aantal kilometers loop ik gelijk op met een mountainbikepad. Af en toe verdwijnt het pad in het bos om enkele honderden meters later weer op te duiken. Aanvankelijk zie ik slechts enkele MTB-ers maar naarmate de ochtend vordert, worden dit er steeds meer. Ik neem een koffiepauze op een bankje met de rug naar het pad toe. Achter me hoor ik de MTB-ers voorbij fietsen. Enkele mannen praten luid. Eentje uit zijn twijfel over het pad: “Vorige keer duurde het een hele tijd voor we hier waren, nu zijn we hier zo. Rijden we wel goed?” Wat zijn medefietser antwoordt, hoor ik niet. Ze zijn al weer te ver doorgefietst.

Mountainbikepad

Als ik de Echtenseweg oversteek en een onverhard pad tussen twee boerderijen insla, zijn alle mountainbikers op slag verdwenen. De rest van de route zie ik ze ook niet meer terug. Op een enkele hondenuitlater na zie ik in Echten pas weer wat meer mensen. Ik passeer de Hunnenkloosterberg, een smeltwaterheuvel. De naam klinkt indrukwekkend maar met nog geen 10 meter boven NAP is er met moeite wat glooiing in het landschap te zien.

Een bekend bankje

Ik kom op bekend terrein. Bij een bankje bij een vennetje zie ik de bekende geel-blauwe sticker met schelp. Met het Jacobspad van Uithuizen naar Hasselt liep ik hier ook. Het bankje komt me bekend voor en ook het kleine paadje dat volgt langs een diepe sloot door het bos. Tot aan Echten blijf ik af en toe de sticker zien. Het Jacobspad gaat verder naar de Zwarte Dennen.

Met het Jacobspad liep ik hier ook

Het laatste stuk voert me langs een camping waar enkel wat overwinterende caravans te vinden zijn. Een man in een gele werkjas raapt takken op van het grasveld. Het kampeerseizoen komt er weer aan. Door een klaphek kom ik op het Echtenerzand. Het stuifzandgebied is verlaten. De zon lijkt nu echt door te breken en licht de heide en de jeneverbessen goed uit. Wat een timing! Genietend volg ik op mijn gemakje het bochtige paadje over de heide.

Echtenerzand

Ik verlaat het Echtenerzand en via de Echtener Es kom ik weer in Echten uit. Witrode markering met een gestileerd prikkeldraadje geeft aan dat ik een stukje over het Westerborkpad loop. Ik herken Stal Zoer en de plaggenhut in Echten. Deze hut zette ik in december 2018 ook op de foto. We liepen toen door langs Huize Echten naar Hoogeveen. Nu sla ik voor Huize Echten af naar de parkeerplaats, die inmiddels een stuk drukker is geworden.

Plaggenhut in Echten

Op een stukje met veel mountainbikers na was deze wandeling zeker stil te noemen. Kilometers lang liep ik helemaal alleen langs bosranden en over heidevelden. Zelfs met hoofdzakelijk grijs weer was de natuur prachtig. Nu liep ik deze tocht op een zaterdag. Ik kan me voorstellen dat je door de week nauwelijks mountainbikers tegenkomt. Een aanrader voor stiltezoekers.

Benieuwd naar de andere Trage Tochten die ik heb gelopen? Je vindt ze hier.

Een gedachte over “Trage Tocht Echten: woest en ledig landschap

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s