Knapzakroute Linde – Zuidwolde

Route: Knapzakroute Linde – Zuidwolde K33
Afstand: 18 km (ook in 2 afzonderlijke lussen te lopen)
Start: Parkeerplaats Reestkerk, Oud Avereest 5 Oud Avereest
Eind: Parkeerplaats Reestkerk, Oud Avereest 5 Oud Avereest

Zoals Gelderland en Utrecht de Klompenpaden hebben, heeft Drenthe de Knapzakroutes. Dit zijn niet-gemarkeerde lokale rondwandelingen van gemiddeld 15 kilometer lang in heel Drenthe die vaak door minimaal één dorp komen. De eerste route stamt al uit 1984 en sindsdien zijn er heel wat gemaakt. Op dit moment zijn er zo’n 65 actueel. De routebeschrijvingen en uitgebreide cultuurhistorische informatie vind je in de gidsjes van de routes. Sinds het voorjaar 2020 zijn verscheidende routes ook digitaal te downloaden op knapzakroutes.nl.

Elzenkatjes in natuurgebied Takkenhoogte

Op een zonnige vrijdagochtend in de voorjaarsvakantie parkeer ik om 8 uur mijn auto bij de Reestkerk in Oud Avereest. Er staat welgeteld één andere auto. Het plan is om voor het middaguur (lees: de drukte) de 18 kilometer lange knapzakroute Linde – Zuidwolde te hebben gelopen. Officieel is het beginpunt in Zuidwolde, maar Oud Avereest is wat dichterbij, het ligt aan de route én het is bekend terrein. Vanaf dit punt liep ik vorig jaar juli de prachtige Trage Tocht Oud Avereest bij grijs en miezerig weer.

Kerk van Oud Avereest

Ik pik de route op bij nummer 10 op de kaart. Naast de geprinte routebeschrijving heb ik ook het GPX-bestand op mijn telefoon. Dat raad ik iedereen aan. Op papier kwam ik er niet overal uit. Het eerste stuk van de route is gelijk aan de Trage Tocht. Na de begraafplaats bevind je je midden in de prachtige natuur van het Reestdal. Het sterk meanderende riviertje de Reest vormt de grens tussen Overijssel en Drenthe. Het landschap waar het doorheen stroomt is eeuwenoud cultuurlandschap dat door het welhaast ontbreken van menselijk ingrijpen is behouden. Ik steek de Reest over met de lage zon pal tegen en loop helemaal alleen over het graspad. In de verte hoor ik de klepperende ooievaars op hun nest.

Bruggetje over de Reest

Na boerderij De Wildenberg kom ik op een uitgestrekt heideveld uit. Er grazen schapen en om me heen is het een kakofonie aan vogelgeluiden. Ik zie een groenling langs vliegen en hoor een specht. Er is geen mens te bekennen. Dat is het fijne aan vroeg beginnen, je hebt de natuur voor jezelf.

De heide helemaal voor mezelf

Ik kom in het gebied Takkenhoogte, genoemd naar de familie Takke die vanaf de 17e eeuw vele generaties op De Wildenberg heeft gewoond. Net als in juli beklim ik de kijkheuvel, die nu een heel ander uitzicht biedt dan toen. Toen (afbeelding links) stonden de bomen vol in blad met erboven grijze luchten. Nu (afbeelding rechts) zijn de kale bomen veel minder prominent aanwezig, lijkt de natuur een stuk natter en zijn de luchten veel blauwer.

Langs het water bij een stuw en door het bos aan het Nolderveld, waar een eekhoorn langs spurt, geniet ik van de stilte, de vogels en de zon. Dit keer heb ik wel aan de zonnebril gedacht. Er volgt een lang stuk over verharde wegen. Ik loop de Meeuwenweg af en vervolgens een fietspad. Bij de Nolderweg vlakbij een paadje langs en door een bos dat mij naar Zuidwolde brengt, zit ik op de helft van mijn route en strijk neer op een bankje voor koffie. Ik kijk uit over de velden, groet een hardloopster en een enthousiaste fietsster.

Na de koffie pak ik het paadje langs de bosrand dat op een gegeven moment over gaat in een Kabouterpad. Vrolijk beschilderde kabouters van hout lachen me toe. Op verschillende borden staan opdrachten voor de ‘kabouters’ die dit pad lopen. Kinderen kunnen hier een hoop lol hebben, denk ik! Het kabouterpad grenst aan een bungalowpark. Ik kan me voorstellen dat het vanmiddag hier wel eens druk kan zijn.

Kabouterpad

Voor het bungalowpark wijst een bord de wandelaar op Kamp Linde. In 1942 werden Joodse mannen naar dit werkverschaffingskamp gebracht die het zware ontginningswerk van de werkloze veenarbeiders moesten overnemen. Nog in datzelfde jaar werden zij naar Westerbork overgebracht, De rest van de oorlog diende dit kamp als opvangcentrum voor mensen uit de Randstad die uit hun huizen moesten vanwege de Atlantikwall. Er rest nu nog één barak van dit kamp.

Door de Zuidwolder esbosjes nader ik Zuidwolde. De route gaat de plaats in naar het officiële startpunt. Dit is een heen-en-weertje, dus ik besluit dat stukje over te slaan. Ik steek de doorgaande Ommerweg over en neem aan de overkant de Hooiweg, een onverhard pad dat langs de achterkant van het bungalowpark van net loopt. Over deze weg brachten boeren eeuwenlang het hooi van de Reestlanden naar huis.

De Hooiweg

Hierna voert de route me langs de Reestvervangende leiding. Deze vaart voert sinds 1971 overtollig Reestwater af en voorkomt daarmee wateroverlast. In de jaren 60 gingen stemmen op om de Reest zelf te normaliseren, maar het feit dat de rivier de grens vormt tussen twee provincies bemoeilijkte dit. Want wie betaalt het? Door de Reestvervangende leiding is de loop van de Reest behouden gebleven.

De route langs de leiding is een smal paadje met aan de ene kant water en de andere kant schrikdraad. Ik ben blij dat ik niemand tegenkom. Passeren is vrijwel onmogelijk, laat staan met anderhalve meter afstand. De route verlaat halverwege de leiding om een lusje door een productiebos te maken, waar men volop aan het zagen is. Hierna volg ik weer het water.

Reestvervangende leiding met een smal wandelpad

Bij het Rabbingerveld staat het water hoog. De paden zijn goed begaanbaar maar de graslanden staan onder water. Hier is een nieuw natuurgebied ingericht dat zich waarschijnlijk gaat ontwikkelen tot heidegebied. Nu vind je er veel zonnedauw en moeraswolfsklauw. Het ligt er mooi bij.

Rabbingerveld

Het laatste deel van de route brengt me over de Holtberg (eerder een klein heuveltje) naar de Reest. Ik blijk opeens op een kerkenpad te lopen. Sinds de middeleeuwen gingen boeren in het Reestdal aan de overkant van de Reest, in Overijssel, naar de kerk. Op deze plek gingen ze naar de kerk van Oud Avereest. Ik steek net als de boeren van toen het riviertje over en bewonder de weerspiegeling van de wolken in de Reest.

De Reest vanaf het kerkenpad

Niet veel later sta ik weer voor de kerk van Oud Avereest. De parkeerplaats is een stuk voller. Op het laatste deel van het pad was het ook aanmerkelijk drukker. Het was een goede zet om vroeg te beginnen. Ik kijk terug op wederom een prachtige wandeling in het Reestdal.

Benieuwd naar de andere knapzakroutes die ik gelopen heb? Je vindt ze hier.

Een gedachte over “Knapzakroute Linde – Zuidwolde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s