Markluiderpad: wandelen langs Weteringen bij Veessen

Route: Klompenpad Markluiderpad
Afstand: 10 km
Start: Natuurboerderij Villa Bakhuis, IJsseldijk 3 Veessen
Eind: Natuurboerderij Villa Bakhuis, IJsseldijk 3 Veessen

Het Markluiderpad is gemarkeerd met blauwe klompjes

De auto komt met hoge snelheid aanrijden en zwenkt vlak voor onze ontmoeting naar rechts. De motoren erachter jagen de auto op om door te rijden. Zij willen erlangs, doorjakkeren op de rechte wegen. Wij rijden al sinds we op deze dijk terecht kwamen met twee wielen in de berm. Het is smal op de IJsseldijk. En uitkijken geblazen. Maar de weg leidt ons naar een verrassend begin van een mooie wandeling in het grensgebied van IJssel en Veluwe.

De start van het Klompenpad Markluiderpad is bij Natuurboerderij Villa Bakhuis, een boerderij en trouw/vergaderlocatie. Een bordje met een P leidt ons langs de boerderij naar een verlaten parkeerplaats. We twijfelen even of we hier zo op het erf de auto kunnen neerzetten. Maar als we verder op het land een camperparkeerplaats met camper zien en nog wat verder het Klompenpadbord, is het duidelijk.

Zicht op het Koetshuis van Natuurboerderij Villa Bakhuis

Vanaf het Klompenpadbord gaan we het weiland in langs de Terwoldsche Wetering. Hier komen we een kanosteiger en een bord tegen van de kanoroute Noordoost Veluwe. Een noordelijk deel van deze route hebben we dit voorjaar gekanood. We lopen verder langs de volgende Wetering, de Grote Wetering. Deze Weteringen dienen bij hoogwater als waterberging. Er komen bijzondere plantensoorten voor. De oevers zijn nu gemaaid, maar op het pad bloeien nu (eind oktober) nog meerdere bloemen. In de verte zien we het Zwanenmeer en een meneer met grote zoomlens en laarzen die richting het meer loopt. Volgens de Klompenpaden-app kun je hier veel watervogels zien.

Grote Wetering
Nog volop bloeiende planten langs de Weteringen

Over kleine landweggetjes lopen we richting Markluiden. Een buurtschap waar de Nieuwe Wetering doorheen loopt. Met de herfstkleuren en de oude boerderijen is het een mooi plaatje. Een meneer op klompen leegt net een emmer groenafval op een composthoop langs de weg. Wij groeten hem. Hij steekt zijn hand op en vraagt of we Klompenpadwandelaars zijn. “Jazeker”, antwoorden wij. Onbewust kijken we allemaal naar ons schoeisel. De niet-wandelaar onder ons is nog het beste toegerust.

De Nieuwe Wetering door Markluiden

We komen veel kwekerijen tegen. Kerstbomen-, fruitbomen- en plantenkwekerijen wisselen elkaar af. Ik had geen idee dat in dit gebied zoveel kwekers zaten. In de app lees ik dat Zwolle in 1959 de stad wilde uitbreiden. De tuinders die daar zaten, moesten weg. Op deze plek in de gemeente Heerde kwam grond vrij en elf hoveniers verhuisden van Zwolle naar deze plek. Nu, zestig jaar later zitten er in en om Markluiden nog steeds veel kwekerijen.

Veel kwekerijen in dit gebied

Op een bankje met uitzicht op een fruitbomenkwekerij drinken we de meegenomen koffie. Het is niet de meest ideale plek, zo langs de weg naar Heerde waar veel auto’s passeren. We gaan dan ook snel verder. Eerst door de boomgaard en daarna door het natuurgebied het Gulbroek. Het Gulbroek is een kwelgebied waarbij schoon grondwater vanuit de Veluwe omhoog komt. Het is nu een natuurgebied en er worden blauwe bessen gekweekt.

Blauwe bessen kwekerij

Op een weggetje richting de Terwoldsche Wetering passeren twee langlaufers op wieltjes. Hoe zou dat zijn om je zo voort te bewegen? Het lijkt ons beiden wel wat om het eens uit te proberen. Net als we denken dat we voor een Klompenpad toch wel over veel verharde wegen lopen, komen we bij de Westdijk. Erachter ligt de hoogwatergeul die we met het Paddenpad ook hadden gezien. De acht kilometer lange geul tussen Wapenveld en Veessen wordt geopend als het waterpeil in de IJssel een kritiek punt bereikt. De dijk laten we echter voor wat het is. De route slaat hier het natuurgebied in aan de voet van de dijk.

Langlaufen op de weg

In het broedseizoen is dit gebied niet toegankelijk, dus we treffen het. Op de dijk is het druk met wielrenners, hondenuitlaters en motoren, maar waar wij lopen is niemand. We komen deze wandeling welgeteld één andere wandelaar tegen. We hebben weidse uitzichten over de weilanden en het gebied. We passeren verschillende klaphekken waarvan één toegang geeft tot een gebied waar een bordje de Klompenpadwandelaar erop wijst dat dat ze de weide gewoon kunnen betreden. In deze weide lopen geen stieren maar koeien. Zouden hier eerder vragen over zijn geweest?

Aan de voet van de dijk is het stil

Met een aantal lussen door het gebied komen we uiteindelijk via een fietspad weer terug bij Natuurboerderij Villa Bakhuis. Onze auto staat nog steeds in z’n eentje op de parkeerplaats. In de camper zitten de kampeerders aan een kop koffie. Op de trouwlocatie het Koetshuis is het stil, de toegangshekken zijn dicht. Bruiloften en andere feesten en partijen zijn waarschijnlijk allemaal uitgesteld naar virusvrije en maatregelloze tijden.

Benieuwd naar de andere Klompenpaden die ik heb gelopen? Je vindt ze hier.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s