Salland Pad etappe 7: Okkenbroek – Schalkhaar

Route: Salland Pad
Afstand: 23 km
Start: Bushalte Okkenbroekerveldweg in Okkenbroek
Eind: Parkeerplaats Horsterhoekweg in Schalkhaar

Naast de Langeafstandswandelingen en Streekpaden die Nederland rijk is, zijn er nog vele andere paden die je op mooie plekjes in ons land brengen. Zo kwam ik het Salland Pad tegen, dat gebruik maakt van het wandelnetwerk Salland, een netwerk van wandelwegen tussen de IJssel en de Sallandse heuvelrug. Het Salland Pad is met 130 km de langste van de vijf beborde themaroutes binnen dit netwerk. Andere themaroutes zijn o.a. de Sallandse Zandloper en het Schipbeekpad. Het Salland Pad maakt een rondje door Salland. Je kunt daarom op elk willekeurig punt beginnen. Het boekje met de verschillende etappes koop je voor 2 Euro online of bij een plaatselijke boekhandel.

Het verslag van de vorige etappe eindigde ik met de zinnen. “De volgende etappe lópen we naar Deventer. En als het kan niet pas over 7 maanden.” Het was toen februari. Begin september liepen we die volgende etappe, precies 7 maanden later. In de tussentijd was er heel wat gebeurd. Zo rijdt sinds half maart de buurtbus naar Okkenbroek niet meer i.v.m. de coronamaatregelen. Dat maakte het een stuk lastiger om die volgende etappe te doen.

Gelukkig is er de fiets-auto-combinatie mogelijkheid en op een zaterdagochtend parkeren we de auto bij de sportvelden van Schalkhaar, waar de voetballertjes op de fiets en in de auto en masse aan komen rijden voor de zaterdagse competitie. We pakken de fietsen van de auto en fietsen (met een onbedoelde kleine omweg) naar Okkenbroek. Hier ketenen we de fietsen vast aan een hek bij een weiland en beginnen onze zevende etappe van het Salland Pad.

Net buiten Okkenbroek zien we een bankje waar we neerstrijken om de meegebrachte koffie te drinken. We hebben er deze ochtend al heel wat reistijd op zitten en hebben wel zin in iets. Het zit er heerlijk. Het zonnetje schijnt, er zijn weinig andere mensen en de donkergroene bladeren met bruine randjes boven ons deinen zachtjes in de wind.

Na de koffie beginnen we echt. Over kleine weggetjes lopen we door de natuur. We steken de N344 over en komen op de Oude Postweg uit. Langs de weg staan oude huizen en boerderijen. Stuk voor stuk hebben ze een galg-constructie met lantaarntje staan. Het lijkt afgesproken werk, maar wij kijken er toch wat vreemd tegen aan. Je kunt een lantaarn ook op een andere manier ophangen.

Een lantaarn aan een galg

Even verderop zien we eenzelfde fenomeen, alleen hangen hier de lantaarns aan een driepoot, gemaakt van drie stevige takken. Is er misschien een dorpsfeest op handen, of een lichtjesfestijn? Of heeft de buurt afgesproken om meer eenheid aan te brengen in het straatbeeld? Het blijft voor ons een raadsel.

Een lantaarn aan een driepoot

Na een lunchpauze waarbij een groep crossmotors langs stuiven over het zandpad, begint de lucht flink te betrekken. Na een spoorwegovergang barst het los. Gelukkig doen mijn nieuwe regenponcho en de nieuwe rugzak met regenhoes van mijn medewandelaar hun werk en kunnen we gewoon verder lopen. Het pad loopt inmiddels samen op met het Schipbeekpad en niet veel later bereiken we inderdaad het riviertje de Schipbeek.

Onderweg naar de Schipbeek

Ondanks de regen ligt het er mooi bij. Als we stil blijven staan bij een straatgedicht, beamen twee voor de regen ingepakte wandelaars dat ook: “Mooi hè”, zeggen ze, “zelfs bij dit weer.” Het straatgedicht blijkt onderdeel van een Bathmense poëzieroute, waarvan we later nog een gedicht spotten.

Gedicht van Paul Gellings bij de Schipbeek

Hoog en droog onder de bomen langs de oever van de Schipbeek bereiken we Bathmen. Hier is het net droog en onder de overkapping van een terras genieten we van een cappuccino. Regenhoes en poncho drogen op en na een tijdje gaan we in het zonnetje verder.

Buiten Bathmen komen we veel oudere fietsers tegen die, nu de regen opgehouden is, hun camping verlaten om de omgeving te verkennen. We komen langs een ‘Voedselbank voor ezels en geit’ waar je je oude brood en schillen achter kunt laten. Als dank mag je een scharrelei meenemen. Wat een leuk idee. In de mand liggen inderdaad een paar schillen. De eieren zijn op.

Een voedselbank voor ezels en een geit

De weg naar Schalkhaar bestaat uit veel bospaden en kleine weggetjes. We komen langs een echt ‘fiets pad’ (zie foto) en zien dan de eerste huizen van Deventer. Na een paar straten van een nieuwbouwwijk verlaten we de bebouwde kom weer. De markering in het veld verschilt met de route in het boekje die door de nieuwbouwwijk blijft gaan. Een goede verbetering, we pikken nu nog anderhalve kilometer natuur mee die bij de donkere luchten mooi plaatjes geeft.

Een ‘fiets pad’
Donkere lucht buiten Schalkhaar

Bij de voetbalvelden slaan we af naar het parkeerterrein. Het is het einde van de middag en we zijn 23 kilometer verder. Nog steeds is het er een drukte van belang met voetballertjes, ouders en auto’s. Ons rest nog een ritje naar Okkenbroek om de fietsen op te halen. De plaatsnaam kan ik inmiddels wel dromen. Tot vorig jaar was ik er nog nooit geweest, vandaag kom ik er voor de vijfde en naar verwachting voorlopig laatste keer. Zowel het Marskramerpad als het Salland Pad lopen er doorheen.

Benieuwd naar de andere etappes van het Salland Pad? Hier vind je de verhalen over de etappes tot nu toe.

2 gedachtes over “Salland Pad etappe 7: Okkenbroek – Schalkhaar

  1. Pingback: Beklimming van drie Markelose bergen – Door Suzanne

  2. Pingback: Pieterpad etappe 12: Holten – Laren – Door Suzanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s