Graafschapspad etappe 2: Laren – Borculo

Route: Graafschapspad
Afstand: 22 km
Start: Bushalte Dorpsstraat, Laren
Eind: Busstation Borculo

In de zomer van 2018 kwam ik tijdens een fietsweekend in de Achterhoek geel-rode markering tegen. Dit bleek het 124 km lange Graafschapspad aan te duiden. Ik was die dagen door prachtige gebieden gekomen en besloot toen om deze streek ook te voet te verkennen. In januari 2020 is het zover en loop ik de eerste etappe van het Streekpad.
Het Graafschapspad maakt een rondje door de Achterhoek: van de IJsselvalei naar het glooiende land waar de Berkel doorheen meandert, door Hanzesteden, bossen, langs landgoederen en havezaten. Ik maak me op voor een afwisselend en verrassend stukje Nederland.

In januari liepen we de eerste etappe van het Graafschapspad. Het was ijzig koud. We waren verkleumd toen we in Laren aankwamen. We zijn nu een paar weken verder en er zijn vandaag hogere temperaturen voorspeld. Misschien wel een zonnetje. Wij doen het ervoor. Langs de kerk lopen we het drukke centrum van Laren uit, gaan onder de N332 door en staan in de natuur.

Over plattelandsweggetjes, sommige verhard, andere niet, wandelen we richting Exel. Zoals waarschijnlijk vele wandelaars voor ons maken we de grap over het Microsoft Office programma en lopen zo het kleine dorpje weer uit. Een pad door het bos leidt ons langs één van de vele beukenhagen die we vandaag tegenkomen, naar Hoeve Coeverden.

Bij de hoeve is een informatieplek ingericht. Op een briefje met de aanhef ‘Dag wandelvrienden’ wordt de oorsprong van de hoeve uit de doeken gedaan. Het staat op landgoed Ampsen en stamt uit 1874. De eigenaren zijn actieve wandelaars die de boerderij gebruiken als uitvalsbasis voor wandel- en klimtochten in Europa en de Himalaya. Zo kijk je toch weer heel anders tegen zo’n oude boerderij aan langs de route.

Wij lopen verder, passeren havezate Ampsen en een koepad en zien dan de industrie van Lochem liggen. Het oogt niet heel aantrekkelijk, maar er is vast koffie. Via het Twentekanaal lopen we de plaats in waar we een oude bekende zien: de Berkel. Aan weerszijden van de brug ligt een vistrap in de rivier. In meerdere lussen kunnen de beesten de hoogte overbruggen. Het ziet er creatief uit.

Een koepad

 

De vistrap in de Berkel bij Lochem

In Lochem vinden we inderdaad koffie. We warmen op in een van de cafés. Het weer is nog niet zo aangenaam als voorspeld was. Maar als we na de koffie weer buiten staan, schijnt zowaar een voorzichtig zonnetje. Op het plein naast de indrukwekkende kerk staan de terrassen al klaar. Of zouden die er het hele jaar staan?

Door een wijk met prachtige huizen, waaronder een B&B met torenkamer, lopen we Lochem uit. Een echtpaar in vol wandeltenue komt ons tegemoet. De man heeft in zijn hand hetzelfde boekje als ik. Hij ziet het ook en groet enthousiast met zijn boekje. Zij gaan naar Lochem, wij naar de bergen. De route loopt namelijk over zowel de Lochemse Berg als de Kale Berg. In de aanloop naar de eerste berg lopen we door glooiend akkerland. Met het zonnetje dat steeds vastberadener schijnt, ziet het er mooi uit.

In aanloop naar de Lochemse Berg

De bergen (49 en 46 meter hoog) zijn beide bebost, ook de Kale Berg. Stijgend en dalend vragen wij ons af waarom hij dan toch die naam heeft. Verder dan dat ‘kale’ waarschijnlijk een andere betekenis had, zoals ‘vol met wolven’ (om maar iets te noemen), komen we niet. De Witte Wievenkoele, aan de flank van de Kale Berg, trekt onze aandacht. Volgens oude verhalen kun je hier in nachtelijke uren de Witte Wieven tegen het lijf lopen. Nu ziet de grote kuil er vredig en verlaten uit.

Een beboste Kale Berg

Aan de voet van de Kale Berg ligt Barchem. Ik had er nog nooit van gehoord, maar het plaatsje blijkt een bakker, supermarkt en zelfs een hotel-restaurant te hebben, met de authentieke naam ‘In de Groene Jager’. Wij hebben de Lochemse koffie al achter de kiezen en lopen door, weer het bos in.

Een aarden walletje is bezaaid met krokussen en sneeuwklokjes. Het is een mooi gezicht. Dat vinden andere wandelaars ook. Op hun hurken maken ze met hun smartphone verschillende close-up foto’s van de paars-witte pracht. Kort daarvoor had ook ik de paarse bloemetjes op dezelfde manier gefotografeerd.

Het laatste deel naar Borculo gaat via plattelandsweggetjes en diverse boerderijen die allemaal een naam hebben. Handig bij de routebeschrijving. We steken de Slinge over, een zijrivier van de Berkel en komen weer langs een mooi landhuis, Huize Beekvliet. Eén van de vele deze etappe. Een paar kilometer voor Borculo staan we oog in oog met de dikste Fladderiep van Nederland. Met een omtrek van 600 cm blijkt de circa 185 jaar oude boom enig in zijn soort.

De dikste Fladderiep van Nederland

Na de Fladderiep zetten we de pas erin. De bus in Borculo gaat één keer per uur en zo lang hebben we niet meer tot de volgende gaat. Met een paar minuten speling halen we de bus op het busstation. Van Borculo zelf zien we niet veel. We besluiten de volgende etappe wat meer tijd te nemen voor dit historisch plaatsje.

Benieuwd naar de andere etappes van het Graafschapspad? Mijn wandelervaringen tot nu toe vind je hier.

2 gedachtes over “Graafschapspad etappe 2: Laren – Borculo

  1. Pingback: Elke Maand Een … | Fladderiep – Door Suzanne

  2. Pingback: Pieterpad etappe 12: Holten – Laren – Door Suzanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s