Marskramerpad etappe 1: Bad Bentheim – Oldenzaal

Route: Marskramerpad
Afstand: 28 km
Start: Station Bad Bentheim
Eind: Centrum Oldenzaal

In Nederland is het Marskramerpad gemarkeerd met de wit-rode streep.

Vorig jaar wandelde ik twee dagen mee met een vriendin die in 5 weken het Pieterpad liep. Helemaal enthousiast besloten we toen om samen een langeafstandswandeling te doen, niet achter elkaar maar in weekendjes. Het werd het Marskramerpad, dat Nederland van oost naar west doorkruist. Het pad zou ons in streken brengen waar we niet vaak komen. In een weekend in maart staan de eerste twee etappes op het programma.

In de mist vertrekken we al vroeg met de trein naar Bad Bentheim. Sinds kort rijdt er een stoptrein van Hengelo naar Bielefeld. Ideaal voor wandelaars van het Marskramerpad. Nog voor negenen komen we aan in de Duitse plaats. Ook hier is het nog mistig waardoor we de beroemde burcht – de start van het Marskramerpad – enkel in nevelen gehuld zien.

De burcht van Bad Bentheim

Het Duitse gedeelte van het Marskramerpad valt samen met de Handelsweg (Töddenweg) die van Oldenzaal naar Osnabrück loopt en is gemarkeerd met een witte T op een zwarte achtergrond. Tödde is het Duitse woord voor Marskramer. In Bad Bentheim is het even zoeken naar de T, maar als we hem gevonden hebben, lopen we al snel Bad Bentheim uit. We komen door bos en over landweggetjes waar je mooie vergezichten hebt over het glooiende landschap. De zon is inmiddels doorgebroken en de rest van de dag lopen we onder een strakblauwe hemel, in korte mouwen.

Een Duitse paddenstoel voor Gildehaus
De witte T markeert het Duitse gedeelte van het Marskramerpad

Na een kilometer of 5 komen we in Gildehaus aan waar we op zoek gaan naar Kaffee und Kuchen. We verlaten de route en volgen de bordjes Ortsmitte. In het uitgestorven dorpje vinden we een bakkertje met terras. Met een cappuccino en lekkers gaan we aan één van de twee tafeltjes zitten. Dit voelt als vakantie! Aan het andere tafeltje zit een oudere dame. Ze vraagt nieuwsgierig waar we heen lopen en dan blijkt dat ze 30 jaar in Noord-Holland heeft gewoond. Onder het mom van ‘dan spreek ik weer eens Nederlands’ komt ze steeds met nieuwe vragen. Als onze koffie op is, maken we aanstalten om verder te gaan. Het is nog een eindje. Ze ziet ons met lede ogen vertrekken.

Typisch Duits landschap

Langs de Ostmühle, een oude molen, verlaten we Gildehaus. Over stille weggetjes, door bossen, langs spoorlijnen en windmolens lopen we richting Nederland. Het lijkt wel zomer, wat een heerlijk weer, heel anders dan afgelopen weken. De grens met Nederland nadert en daarmee ook het befaamde bruggetje over de Dinkel. Ons ‘Vrienden op de fiets’-adres van die avond had ons gewaarschuwd dat de Dinkel hoog stond. Wandelaars die het weekend daarvoor bij hen logeerden, moesten 5 kilometer omlopen. Gelukkig zien we het witte bruggetje duidelijk liggen. Het pad ernaartoe is vochtig en we moeten een aantal keren door grote plassen waden. We kunnen ons goed voorstellen dat het hier een week geleden blank stond. Gelukkig kunnen we nu doorlopen.

Het pad naar het bruggetje over de Dinkel (in de verte)

Bij het bruggetje delen we een picknicktafel met een Duits stel dat met de kano is gekomen. Een oudere Nederlandse fietser ziet de kanoërs en vertelt in zijn beste Duits enthousiast over die keer lang geleden dan hij in 3 dagen 40 km in Luxemburg kanode. “Drei Tage Muskelschmerzen!”, beëindigt hij zijn verhaal. De kanoërs lachen en stappen dan soepel in hun kano’s.

Het bruggetje over de Dinkel met rechts de kano’s

Wij lopen verder langs een (gesloten) ijsboerderij, over karrensporen, wegen met bijzondere namen zoals het Rotboerpad, langs bosranden met herten en uiteindelijk komt Oldenzaal in zicht. We zijn er echter nog niet. Met een omtrekkende beweging zien we het glooiende gebied rond Oldenzaal. Wat is Twente mooi, ook in maart als de meeste bomen nog kaal zijn.

Het Rotboerpad

Vlak voor Oldenzaal geeft een wegwijzer aan dat Scheveningen nog 336 km is, maar Bad Bentheim 25 km. De kop is eraf. Op de Grote Markt in Oldenzaal vinden we een plekje op een van de volle terrasjes. Het lijkt wel zomer! Na een welverdiend drankje zoeken we ons Vrienden op de fiets-overnachtingsadres op. In een klein rijtjeshuis worden we enthousiast ontvangen. De vrouw des huizes leidt ons naar een gezamenlijke grote tuin achter 11 woningen. Het blijkt een woongemeenschap waarbij de bewoners van de 11 huizen gezamenlijk betalen voor een 12e gemeenschappelijke woning. Dit huis wordt gebruikt voor gemeenschappelijke activiteiten maar ook als Vrienden op de fiets-overnachtingsadres. We hebben dus een heel huis voor onszelf. Een bijzondere afsluiting van een schitterende etappe.

Scheveningen nog 336 km

Benieuwd naar de andere etappes van het Marskramerpad? Hier vind je de verhalen over de etappes tot nu toe.

Een gedachte over “Marskramerpad etappe 1: Bad Bentheim – Oldenzaal

  1. Pingback: Marskramerpad etappe 2a: Oldenzaal – Deurningen – Door Suzanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s