Westerborkpad etappe 6: Baarn – Amersfoort

Route: Westerborkpad
Afstand: 23 km
Startpunt: Station Baarn
Eindpunt: Station Amersfoort

Station Baarn

De vorige etappe tussen Hilversum en Baarn liepen we al eventjes zonder jas en genoten van het zonnetje. Vandaag was werkelijk zonovergoten. De winterjas hadden we al thuisgelaten, maar al snel lopen we in een shirtje door de polder, langs het spoor. Onderweg naar Amersfoort en veel historie. Eindelijk lente.

We starten bij station Baarn waar de krokussen volop in bloei staan. Vorige keer eindigden we hier met koffie, maar nu gaan we eerst kilometers maken. Langs grote statige huizen en iets minder grote huizen lopen we al snel Baarn uit. Via een bruggetje komen we op de lange A.P. Hilhorstweg uit, een asfaltweg langs het spoor die ons door weilanden richting Amersfoort brengt. Er passeren vele treinen, totdat er een bruine goederentrein voorbij komt. Een toepasselijk en confronterende reminder aan het pad dat we aan het lopen zijn.

Het is echt voorjaar!

Aanvankelijk is het rustig, maar op een gegeven moment passeren er steeds meer auto’s en (bak)fietsen. Allen gevuld met kinderen. Als we een geel bord met de tekst ‘Lammetjes kijken’ en een pijl in de richting waar wij heengaan tegenkomen vallen de stukjes op hun plek. Even verderop heeft zich een flinke groep ouders met kinderen verzameld voor het hek van een boerderij. Twee verkeersregelaars dirigeren de auto’s naar de juiste plek. Voor 5 euro kun je de lammetjes bekijken. Behalve lammetjes krijg je voor dat geld ook limonade en een springkussen en natuurlijk een boerderijbeleving. Een goede besteding van de zondagochtend zullen veel ouders gedacht hebben.

Lammetjes kijken is goede besteding van de zondagochtend

Wij groeten de verkeersregelaars en laten de lammetjes voor wat ze zijn. Vlak bij Amersfoort verlaten we de lange asfaltweg en lopen een stukje van het klompenpad ‘Het Derde Erf’. We komen in Amersfoort uit, lopen langs een industrieterrein en beginnen dan aan de lange Soesterweg die we helemaal uitlopen. De Joodse begraafplaats onderweg laten we aan ons voorbij gaan. En dan nadert het station. We zijn toe aan koffie en op het stationsplein nemen we plaats op ons eerste terrasje van het jaar. Heerlijk!

Station Amersfoort

Aangezien de teller nog maar op 11 km staat, lopen we na de koffie verder in de wetenschap dat we over een paar uur weer op dit station uitkomen. Via het Bergkwartier, dat met recht die naam draagt, lopen we geleidelijk richting Kamp Amersfoort. Onderweg komen we bij een park een wel heel bijzonder bord tegen. Ik had het nog niet eerder gezien. Hoewel we geen eenden zien, zullen ze er ongetwijfeld zijn. Een creatieve variant op de ‘pas op overstekende herten’ borden.

Pas op overstekende eenden

Via de Stichtse Rotonde komen we in een bosrijk gebied uit en uiteindelijk bij Kamp Amersfoort. In de oorlogsjaren was dit een klein kamp waar 35.000 mensen gevangen hebben gezeten. Onder hen enkele honderden Joden die in afwachting waren van deportatie naar Kamp Westerbork en verder. In de diepte zien we tussen twee taluds de lange schietbaan en tevens fusilladeplaats liggen. Een standbeeld van een magere man staat aan het begin.

De schietbaan van Kamp Amersfoort van bovenaf

Deze ‘gevangene voor het vuurpeloton’ ofwel ‘de stenen man’, zoals het beeld in de volksmond heet, staat hier al sinds 1953. De vijf vredesduiven op de sokkel symboliseren de vijf oorlogsjaren. De schietbaan is helemaal uitgegraven door gevangenen van wie er later ook velen stierven op diezelfde plek.

De stenen man in Kamp Amersfoort

We lopen de schietbaan over tot aan het einde. In de verte horen we honden blaffen, een huiveringwekkende illustratie bij deze plek. Na de schietbaan komen we langs de gedenksteen waar een bosje bloemen ligt van de Herdenking Gevallenen Verzet Ede van enkele dagen geleden. Zestien verzetsmensen uit de gemeente Ede worden herdacht die in Amersfoort en Loosdrecht zijn gefusilleerd. Langs de wachttoren en het bezoekerscentrum lopen we weer richting uitgang.

Een lichtend voorbeeld

Na Kamp Amersfoort is het Russisch Ereveld niet ver meer. Onderweg komen we een monument tegen van Armando. De reusachtige bronzen ladder staat er sinds 1994. Het beeldt de ladders naar de wachttorens van het kamp uit. Maar, zegt de kunstenaar op een toelichtend bordje, het verwijst ook naar de wensen en verlangens van de gevangenen. Een ladder als troost, als vluchtweg.

De ladder van Armando

Dan komt begraafplaats Rusthof in zicht, een grote begraafplaats van ruim 29 hectare waar ook het Russisch Ereveld te vinden is. Rijen witte stenen staan aan weerszijden van een pad dat naar een grote obelisk loopt. In Russische tekens zijn de namen van de soldaten te lezen. Althans, dat neem ik even aan. Mijn Russisch is niet zo goed.

Russisch Ereveld

Naast het Russische Ereveld herbergt deze begraafplaats ook veel andere oorlogsgraven. Zo zijn er 150 slachtoffers uit Kamp Amersfoort begraven. En liggen er militairen uit de eerste en tweede oorlog, uit allerlei landen. Via een pad, omzoomd door witte grafstenen kom je bij een Engels monument waar ruim 200 geallieerde militairen begraven liggen. De meesten behoorden tot de bemanning van de bommenwerpers die onderweg van of naar bombardementen op Duitsland niet meer terugkwamen.

Oorlogsgraven op begraafplaats Rusthof

Zoveel geschiedenis gaat je niet in de koude kleren zitten, tijd om door te gaan. Via de – hoe toepasselijk – Dodeweg kruisen we de A28 en lopen weer richting Amersfoort. Via de lange Leusderweg naderen we langzaam weer het centrum van de Keistad. Als we tegen het spoor aan lopen, slaan we af en volgen de spoorlijn tot aan het station. Het contrast kan niet groter zijn als we deze mooie lentedag vol afschuwelijke geschiedenis afsluiten met een ijsje. De gebeurtenissen van ruim 7 decennia geleden komen tijdens zo’n etappe wel even heel dichtbij.

Benieuwd naar de andere etappes van het Westerborkpad? Hier vind je de verhalen over de etappes tot nu toe.

Advertenties

5 gedachtes over “Westerborkpad etappe 6: Baarn – Amersfoort

  1. Stien den Braber

    Hallo Suzanne,
    een beladen wandeling. Over het Russische kerkhof nog een “weetje”: Remco Reiding,een journalist, zoekt al jarenlang naar familieleden van soldaten die hier begraven liggen. Hij heeft er al heel veel opgespoord en kreeg hiervoor verschillende onderscheidingen, ook uit Rusland.

    groet van Stien

  2. jannietr

    Indrukwekkend allemaal hè? Ik woonde van mijn 4de tot mijn 17de in het Bergkwartier van Amersfoort en ken dus alle plekken die je beschreef. Van alle etappes die je beschreef is dit wel een van de meest aangrijpende.

    1. Mooie omgeving om te wonen. Ja, dit is in ieder geval de meest aangrijpende etappe tot nu toe. Op zulke plekken komt de geschiedenis wel heel dichtbij. Ik kan me voorstellen dat Putten en natuurlijk kamp Westerbork ook dit effect hebben.

  3. Pingback: Westerborkpad etappe 7: Amersfoort – Nijkerk – Door Suzanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s