Jacobspad etappe 4: Groningen – Foxwolde

Route: Jacobspad Uithuizen – Hasselt
Afstand: 18 km
Startpunt: Groningen Centraal Station
Eindpunt: Peize carpoolplaats N372

Een jacobsschelp op de Jacobskerk aan het Jacobspad in Roderwolde

Een maand geleden eindigden we onze etappe op het Centraal Station in Groningen. Op een bewolkte en winderige dag in april pakken we hier de route weer op. Even daarvoor hadden we de auto achtergelaten in Peize, vlakbij de bushalte waar de bus naar Groningen stopt. Hier zou onze etappe van vandaag eindigen, een paar honderd meter van het Jacobspad.

In 20 minuten brengt de bus ons in Groningen en om 10 uur staat we voor het Groninger Museum. We zijn niet de enigen. Het is een drukte van belang op deze Stille Zaterdag. We pakken de route bij het museum op en lopen via het Emmaplein en een paar bruggen al snel richting zuiden. In het kanaal zien we verschillende roeiers tegen de wind in hun best doen, sommigen slechts gekleed in T-shirt. Het mag dan wel lente zijn, op een dag als vandaag is het nog wel erg koud!

Een roeier richting Groningen-centrum

Na een paar afslagen staan we in het Stadspark. Eigenlijk lusten we wel een kopje koffie – we zijn al een tijd onderweg inclusief auto- en busrit – als we op een terras aan het water stuiten. Het paviljoen heet Ni Hao, wat wel heel Chinees klinkt en we twijfelen of daar wel koffie te verkrijgen is. Een lid van de plaatselijke jeu de boules vereniging (die een niet onaardige trainingsplek hebben hier aan het water) ziet ons twijfelen. Met een “Daar hebben ze zeker koffie” wijst hij ons het bewuste paviljoen aan. Helaas blijkt het nog gesloten.

Het uitzicht op de trainingsplek van de plaatselijke jeu de boules vereniging

Door maar weer. Het valt ons op dat we vanaf het begin van deze etappe nog geen routeaanduidingen hebben gezien. Het bordje of sticker met schelp en kenmerkende blauw-gele kleuren ontbreekt. Pas als we het Stadspark weer uitlopen zien we de eerste sticker. Deze etappe kun je zeker niet zonder boekje lopen!

We lopen langs de stadsparkcamping en belanden dan tussen de volkstuintjes. De eersten lijken nog echt op tuintjes met af en toe een schuurtje. Maar naarmate we verder lopen begint het meer op een vakantiehuisjescomplex te lijken. Langs de lange weg liggen rechts en links huisjes in vele soorten en maten. De meesten afgezet met een hek, sommigen met kunstzinnige uitingen in de tuin. Echte volkstuintjes zien wij bijna niet.

Kunstzinnige brievenbussen bij het vakantiehuisjes/volkstuinencomplex Bruilweering

Over een onverharde weg lopen we Groningen nu echt uit en gaan De Onlanden binnen, een natuurgebied waar de ganzen, meeuwen en eenden naar hartenlust hun aanwezigheid laten blijken. We lopen langs een vaart met aan de rechterhand de wetlands van de Onlanden en aan de linkerhand een nieuwbouwwijk in aanbouw. Deze bewoners hebben geen verkeerd plekje uitgekozen met dit uitzicht.

Natuurmonumenten heeft aan de rand van dit natuurgebied een uitspanning, inclusief lammetjesschuur. Het is een drukte van belang op een van de eerste lammetjesdagen. Ouders met kinderen lopen heen en weer tussen schuur, speeltuin en restaurant waar de cappuccino lonkt. Ook wij zien onze kans schoon en zitten niet veel later tussen tientallen kleine kinderen aan onze eerste koffie van de dag.

Opgewarmd lopen we verder Drenthe in. We hadden de hoop op een bord met ‘Welkom in de provincie Drenthe’ (leuk voor de foto), maar dat zit er niet in. Op het fietspad dwars door het natuurgebied heeft de wind vrij spel en we doen ons best om met de tegenwind ons oorspronkelijke looptempo aan te houden. We zijn heel blij met een rijtje bomen dat af en toe opduikt.

Als we de N372 overgestoken hebben, wordt de weg wat beschutter. Bomen, speenkruid, kleine boerderijen, het landschap begint wat te veranderen. We steken het Peizerdiep over en stuiten op een Drents gedicht van Peter van der Velde, een schrijver die in 2004 in Roderwolde is overleden. Het beschrijft een winters tafereel. Eigenlijk hadden we hier een paar maanden eerder moeten lopen om het juiste uitzicht te hebben bij de tekst. Hoewel de wind ons nu ook flink door de kleren waait.

Niet heel veel later lopen we Roderwolde in. Het oogt als een ingeslapen dorpje met keurige voortuinen als visitekaartjes. Bloeiende magnoliabomen, beschenen door een voorjaarszonnetje, maken het geheel af. We lopen langs de olie- en korenmolen Woldzigt die er indrukwekkend bij ligt. De Hollandse luchten helpen ook een handje. Even verderop staat de Jacobskerk, waar een Jacobsschelp geen twijfel laat over de route die we aan het lopen zijn. Helaas zijn zowel molen als kerk gesloten. We hadden graag een kijkje binnen genomen.

De olie- en korenmolen Woldzigt is helaas gesloten

Net buiten Roderwolde komen we langs het Kleibosch, een aardkundig monument waar potklei aan de oppervlakte komt. Al in de middeleeuwen maakten monniken hier dankbaar gebruik van. Zij groeven dit af (tichelen) en maakten hier een soort bakstenen van. In dit natuurgebied komen nu nog zeldzame plantsoorten voor.

Het Moleneind brengt ons uiteindelijk weer op de N372, waar die morgen onze bus vertrok. We laten het Jacobspad achter ons en lopen door naar de carpoolplaats. De zon is inmiddels flink gaan schijnen en maakt de harde wind iets aangenamer. Een mooie etappe, concluderen we. De verwachtingen die we een maand geleden koesterden in de Starbucks op Groningen CS zijn zeker uitgekomen. De eerste kilometers in deze nieuwe provincie smaken naar meer.

Benieuwd naar de andere etappes van het Jacobspad Uithuizen – Hasselt? Hier vind je de verhalen over de etappes tot nu toe.

Advertenties

3 gedachtes over “Jacobspad etappe 4: Groningen – Foxwolde

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s