Jacobspad etappe 1: Uithuizen – Zeerijp

Route: Jacobspad Uithuizen – Hasselt
Afstand: 19 km
Startpunt: Station Uithuizen
Eindpunt: Station Loppersum

jacobspad Uithuizen Hasselt
De korte roodwitte trein die vernoemd is naar de bekende Groninger zanger Ede Staal is zo-even gestopt in Sauwerd. Samen met nog twee andere mensen stappen we in en verdubbelen daarmee bijna het aantal passagiers op deze zondagochtend. We treffen er onze medewandelaar. Na de begroeting en een ‘hoe gaat het’, gebaart zij met een veelzeggende blik naar de deuren achter haar waar drie jongens staan die bij elk station met hun spiegelreflexcamera een foto maken van het stationsbord. Daarna volgt een foto onder de LED-balk in de coupé waarop continu de stations langskomen die we nog aan gaan doen. Met een wijzende vinger en een bijpassende grijns vereeuwigen ze zichzelf in Winsum, Baflo, Warffum en Usquert. “Ik denk dat het treinspotters op tienertoer zijn” zegt mijn medewandelaar.

Wij stappen in Uithuizen uit en vinden al snel de Jacobus de Meerderekerk. Het imposante gebouw vormt het beginpunt van het Jacobspad, een 208 km lang pelgrimspad langs Jacobuskerken in Groningen, Drenthe en Overijssel dat eindigt in Hasselt. Ik heb me voorgenomen dit pad in 2017 te lopen en hoop op een sportieve, gezellige, interessante en verrassende ervaring. Vandaag staat de eerste etappe op de planning en twee enthousiaste medewandelaars vergezellen me op deze etappe.

De Jacobus de Meerderekerk in Uithuizen is het beginpunt van het Jacobspad
De Jacobus de Meerderekerk in Uithuizen is het beginpunt van het Jacobspad

Ik had me voorgenomen ook de stempels te halen, zoals het een echte pelgrim betaamt. Op het bord bij de kerk staat een telefoonnummer dat, zo staat erbij, gebeld kan worden door de wandelaars die een stempel willen. De man die de telefoon opneemt weet meteen waar het over gaat maar moet zich verontschuldigen. Hij is ziek en er is geen vervanging. Daar gaat onze eerste stempel. Gelukkig is er later in deze etappe nog een stempeladres. Na wat foto’s van het pelgrimsmonument met ransel (een van mijn medewandelaars neuriet nu nog steeds het lied Turf in je ransel) vangen wij de weg aan.

jacobspad Uithuizen Hasselt
Het pelgrimsmonument met staf en ransel in Uithuizen

Door het uitgestorven dorp met verrassend veel kerken komen we bij de Menkemaborg uit. Het restaurant is helaas gesloten, maar de oprijlaan, de gebouwen en de tuin zien er indrukwekkend uit, zelfs op een grijze januaridag. In de slotgracht ligt een laagje ijs waarover de eenden, als ze ons zien aankomen, massaal komen aanwandelen, -glijden en -schuifelen. Ze zien in ons etengevers en kijken ons smekend aan. We moeten ze teleurstellen. Het brood dat we bij ons hebben willen we zelf opeten. We verwachten weinig horeca onderweg.

jacobspad Uithuizen Hasselt
Na de Menkemaborg ervaren we het Groningse platteland in volle glorie. Dwars door de weilanden volgen we een riviertje en via bruggetjes komen we in Oldenzijl aan. Een gehucht van 50 zielen, maar met een kerk. Het is opvallend hier in het Groninger land, waar je ook kijkt, je ziet altijd wel een kerk aan de einder.

De St. Nicolaaskerk in Oldenzijl
De St. Nicolaaskerk in Oldenzijl

Na Oldenzijl begint volgens het boekje de ‘Groninger Meseta’. De vergelijking van het Groninger hogeland met de Spaanse hoogvlakte van het Iberisch schiereiland brengt het uiteindelijke eindpunt van deze pelgrimsroute – Santiago de Compostela – een klein beetje dichterbij.  Voordat we ons wagen over de meseta nemen we eerst een pauze. Een van mijn medewandelaars heeft Terschellinger pondkoek meegenomen. Dat gaat er wel in! In het kwartiertje dat we op het bankje bij het kruispunt zitten, komen er welgeteld drie auto’s en een hardloper voorbij. Voor de rest is er de rust en de weidsheid van het Groninger hogeland.

We lopen verder langs eenzame boerderijen en omgeploegd akkerland. Hier en daar zien we de restanten van de suikerbieten nog liggen. Dan is daar in the middle of nowhere een boerderij met vlaggen, een huifkar achter een trekker en – tot onze verrassing – een bordje met ‘open’. Het is de17e eeuwse boerderij ‘De Diek’n‘, een groepsaccommodatie waar je kunt overnachten, vergaderen, trouwen, maar ook een kopje koffie kunt drinken. We luiden zoals aangegeven de rode bel en al snel komt er iemand. Genietend van een cappuccino prijst de vrouw het wandelweer. Wij spreken onze verwondering uit dat zij open is. “Dat doen we voor wandelaars zoals jullie. Na weer en wind is iets warms wel prettig.” We kunnen het alleen maar beamen.

Boerderij 'De Diek'n'
Boerderij ‘De Diek’n’

Na de cappuccino lopen we richting Zeerijp en al snel zien we de imposante Jacobuskerk. De deur staat open en we nemen een kijkje. Het bijzondere interieur, het grote orgel en de akoestiek maken indruk. We zetten wat in het gastenboek en gaan dan op zoek naar ons stempeladres.

De Jacobuskerk in Zeerijp
De Jacobuskerk in Zeerijp

Volgens de site van het Jacobspad woont de koster op Borgweg 44a en, zegt de site, “ons is verzekerd dat deze koster bijna altijd thuis is.” Vol goede moed volgen we de aanwijzingen op en lopen bij nummer 44a  om de boerderij heen, totdat we een achterdeur tegenkomen. Er zit een groot raam in, maar er is geen bel. Binnen begint een oude mevrouw net aan haar lunch. Ons kloppen doet haar verschrikt opkijken. Als ik het routeboekje omhoog houd, knikt ze en schuifelt ze naar een kastje in de woonkamer. Met stempel en stempelkussen komt ze terug. “Wil je zelf de stempel zetten?” vraagt ze me,  “Ik heb mijn leesbril niet op”. En zo was daar toch nog onze eerste stempel.

Onderweg terug naar de route komen we veel mooie en aparte huizen tegen, vaak met een grote schuur eraan vast. Sommige doen qua stijl aan Art Deco denken. Niet iets wat ik direct verwachtte in deze contreien. We lopen verder het dorp uit en verlaten op de Bosweg het Jacobspad om af te buigen naar station Loppersum. Hier hebben we vanochtend vroeg onze auto geparkeerd. Vol spanning over wat de route ons zou brengen.

Station Loppersum 's morgens om 9.00 uur
Station Loppersum ’s morgens om 9.00 uur

Het heeft ons aangenaam verrast. De rust, de vergezichten, de kerken en de geschiedenis. Ik heb de smaak te pakken. Volgende keer etappe 2, die van Zeerijp naar Ten Boer loopt. Geen stempels naar het schijnt, maar wel weer het verrassende Groninger land.

Benieuwd naar de andere etappes van het Jacobspad Uithuizen – Hasselt? Hier vind je de verhalen over de etappes tot nu toe.

Advertenties

5 gedachtes over “Jacobspad etappe 1: Uithuizen – Zeerijp

  1. jannietr

    Fijn een beetje meegenoten! Jullie konden vandaag gelukkig de trein gebruiken. Dat zal niet altijd zo zijn en dan is het met twee stellen beter te doen. Als er ook twee auto’s zijn tenminste. Wij haalden op dergelijke tochten vaak ingewikkelde trucs uit met onze fietsen, een fietsenrek en 1 auto, als het OV te wensen overliet. Op het Scholtenpad rond Winterswijk bv.

    1. Nee, ik vrees ook dat er etappes komen waar dat een stuk lastiger zal zijn. Het twee-auto’s principe las ik inderdaad al meer. Op die etappes nog even iemand vinden met een auto :-). Het idee bestaat ook om – als het wat warmer wordt – een weekend te gaan lopen en onderweg een B&B te vinden. Dat scheelt weer een wellicht ingewikkelde heen/terugreis.

  2. Pingback: Jacobspad etappe 2: Zeerijp – Ten Boer – Door Suzanne

  3. Pingback: Jacobspad etappe 6: Vries – Rolde – Door Suzanne

  4. Pingback: De Wandelen-Tag – Door Suzanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s