Rondje om de Starbucks

Afbeelding: cnn.com
Afbeelding: cnn.com

Op een van de drie parkeerplekken naast de Starbucks stopt een oud zwart autootje. Een jonge vrouw stapt uit en nog voordat ze haar sleutel in het slot heeft kunnen steken, staan er twee mannen naast haar. Ongeveer van gelijke lengte, kort geschoren kapsel. Een lichaamstaal waar gezag uit straalt en een zeker gemak. Ze spreken haar aan. Zij zet haar vriendelijkste glimlach op en gebaart naar de Amerikaanse koffieketen. De mannen knikken, blijven nog even staan, terwijl zij wegloopt, het pand binnengaat en aansluit in de rij.

Om zich heen kijkend lopen ze langzaam verder. Gestoken in de blauw-zwarte uniformen weten ze zich  herkend door de automobilisten die langsrijden, op zoek naar een plekje. Zoals de jonge blonde vrouw in de witte Mini. Ze parkeert op een van de Kiss & Ride plekken, zet haar motor af en speurt het stationsgebied af. Wachtend op haar passagier. De mannen lopen verder. Geen overtreding op dit moment.

Een grijze SUV komt aanrijden, parkeert in een zwierige beweging in een van de vrije parkeervakken voor de Mini. Twee gedrongen mannen van middelbare leeftijd stappen uit en lopen haastig weg. De parkeerwachters hebben ze niet gezien. In een paar passen zijn de geüniformeerde mannen bij de auto. De een heeft al zijn zwarte apparaat uit zijn riem gehaald en richt deze nu op het nummerbord.

“Zou ik er even bij mogen” vraagt een oudere dame mij, terwijl ze de bustijden probeert te lezen. Ik laat de parkeerwachters even voor wat ze zijn en doe een stap opzij. Uit haar gezichtsuitdrukking maak ik op dat de dame hetzelfde concludeert als ik, een paar minuten geleden. De zomerdienstregeling is ingegaan, de bussen gaan nog maar twee keer per uur. Ze zucht en gaat zitten op het bankje, waar de regendruppels vrolijk op glinsteren. Ik richt mijn blik weer op de parkeerwachters.

De man met het apparaat typt verwoed iets in, terwijl de ander om zich heen kijkt. Dan een schreeuw die de parkeerwachters doet opkijken. Ze blijven rustig staan tot de twee gedrongen mannen in snelwandelpas de SUV hebben bereikt. De waarschijnlijke auto-eigenaar houdt een mobieltje tegen zijn oor en lijkt nu twee gesprekken tegelijk te voeren. Grootse gebaren, stemverheffing.

De woorden blijven halverwege de straat hangen. Maar het is niet moeilijk om er invulling aan te geven. Naast mij zie ik de oudere dame ook gefascineerd toekijken. Een passerende bus onttrekt het tafereel even aan het oog. Het volgende moment zijn de mannen op weg naar de parkeerautomaat. De parkeerwachters lopen langzaam verder. Ze werpen nog een blik over hun schouder en zien dat de mannen bij de automaat staan. De een met de telefoon nog steeds aan zijn oor.

Ik zie de parkeerwachters nog net de hoek om gaan als mijn bus aan komt rijden. De mannen staan nog steeds bij de parkeerautomaat maar lijken geen aanstalten te maken om een kaartje te kopen. Ik sluit aan in de rij, stap de bus in en ga zitten. Even later trekt de bus op en rijden we het busstation af.

Langs de SUV die nog steeds op dezelfde plek staat. De parkeerautomaat is verlaten, de mannen zijn verdwenen. Langs de witte Mini waar nu twee mensen in zitten. Langs de Starbucks waar net een jonge vrouw de deur uitstapt, een kartonnen beker in haar hand. Bij haar auto wordt ze opgewacht door twee mannen. Een korte blik van herkenning, een groet, een glimlach. De vrouw steekt haar sleutel in het slot. De mannen lopen door, richting grijze SUV. Ze doen hun werk, maken hun rondjes. Niet om de kerk, maar om de Starbucks.

Advertenties

4 gedachtes over “Rondje om de Starbucks

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s