Geurende tuinen

Te voet/te fiets: te voet
Route: Groene Wissel ’t Harde Dr. Alfred Vogeltuinen
Afstand: 10 km
Beginpunt: Carpoolplaats ’t Harde langs de A28
Eindpunt: Carpoolplaats ’t Harde langs de A28

Afbeelding: mijngelderland.nl
Afbeelding: mijngelderland.nl

Het bos is stil, zo goed als verlaten. De lange lanen strekken zich voor ons uit, kale bomen aan weerszijden. De vroege voorjaarszon is in een strijd verwikkeld met de noordwesterwind. Er is geen duidelijke winnaar. De schaduwen die zon en takken maken op de bosweg ogen vriendelijk, aangenaam zelfs, maar de temperatuur blijft achter. Dan vliegt er een vogel op uit de boom. En nog een. Harde knallen maken dat ook wij om ons heen kijken.

We lopen door de bossen bij ’t Harde op de Veluwe en zijn op weg naar de beroemde tuinen van Dr. A. Vogel. Even daarvoor hadden we de auto op de carpoolplaats langs de snelweg gezet en met behulp van de uitgeprinte Groene Wissel-beschrijving de route het bos in gevolgd. “Eerste weg link, langs kleine berkenbomen en een ontzagwekkend naaldbos naar rechts”. Alles klopt perfect en voor we het weten zijn we al een paar kilometer op weg.

En nu dus die knallen. Het klinkt als een wildwestfilm. Zijn het jagers die de wildstand op peil houden? Is het vuurwerk? Een uit de hand gelopen burenruzie? Mijn medewandelaar herinnert zich opeens waar ’t Harde ook om bekend staat. “Was hier niet een militair oefenterrein?” vraagt ze zich af.

Natuurlijk, dat is het! Ik rijd er vaak langs met de trein en hoop dan een glimp op te vangen van de actie. Een in groen tenue gehulde militair die plots uit het struikgewas komt zetten, een tank die bij de sporen hoort op de brede zandpaden of minstens het geluid van schoten. Tot nu toe was het angstvallig stil gebleven. Geen beweging, geen geluid, een welhaast verlaten bos.

De schoten blijven goed hoorbaar als we verder wandelen. Door brede lanen en langs mooie huizen komen we uiteindelijk aan bij de beroemde tuinen van Dr. Vogel. Diagonaal op het pad strekken ze zich voor ons uit. Rijen aan rijen omgespitte borders. Hier en daar staat wat eenzame salie, maar verder is het leeg. Naast de borders staan verschillende rode en gele paaltjes die routes door de tuinen aangeven. Er is zelfs een trimparcours uitgezet voor de actieve bezoeker.

De routebeschrijving raadt ons de rode paaltjes aan. Zigzaggend over de immense tuin vormen we ons een beeld van hoe het er hier over enkele maanden uit zal zien. Volle borders, gezinnen op de picknickweide, kinderen in de tokkelbaan en vooral een lucht vol geuren. Vele kruiden zullen hier groeien en gebruikt worden voor de producten van dr. Vogel. We verbazen ons erover dat alles vrij toegankelijk is. Geen hekken of toegangspoorten.

Aan de rand van de tuinen duiken we het bos weer in en komen met een omweg weer terug in ’t Harde. De schoten zijn inmiddels gestopt. Misschien waren ze toe aan een bakje koffie. Wij in ieder geval wel. In het AC restaurant tegenover de carpoolplaats vinden we onze cappuccino. En zoals wel met meer wandelingen die ik dit jaar heb gelopen, concludeer ik dat ik hier in een ander jaargetijde nog maar eens terug moet komen. Die geurende tuinen wil ik wel eens ervaren.

Advertenties

4 gedachtes over “Geurende tuinen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s