Seringenwijn

In IJstijd (2014) van Maartje Wortel zit muziek. Letterlijk. In de 235 bladzijden komen meerdere zangers, bands en songteksten voorbij. Ongeveer 50 bladzijden voor het einde schrijft de hoofdpersoon een mail met enkele regels uit een nummer dat herinneringen oproept. Herinneringen aan een ander deel van het land, aan een andere periode in mijn leven. Muziek kan dat, je terugbrengen naar een bepaald moment.
IJstijd Maartje Wortel
Het gaat om het nummer Lilac Wine. Origineel geschreven door de voor mij onbekende James Shelton in 1950. Daarna talloze malen gecoverd door o.a. Nina Simone, Jeff Buckley en John Legend. Ik hoorde Lilac Wine nu ruim 10 jaar geleden voor het eerst, in de uitvoering van Katie Melua.

Het was de tijd waarin je nog cd’s kocht. In winkels die nu al lang niet meer bestaan. Ik studeerde nog. Leerde de lesstof het liefst met achtergrondmuziek aan. De rustige muziek van Katie Melua was daar uitermate geschikt voor. Haar cd Call of the search (2003) met als laatste nummer Lilac Wine, kon ik dan ook dromen.

De tekst vertelt over een verloren geliefde. De verteller/zangeres zoekt zijn/haar troost in wijn, gemaakt van seringen. De wijn doet zijn werk en de verteller raakt steeds meer van de wereld.

It makes me see what I want to see
And be what I want to be
When I think more than I want to think
Do things I never should do
I drink much more that I ought to drink
Because it brings me back you

Maartje Wortel beschrijft het mooi: “Het haalt dingen terug die verloren zijn gegaan, ook al is er niets in mijn leven wat echt verloren is gegaan.”

En dat is precies wat dit nummer doet, wat muziek doet. Het haalt dingen terug die verloren zijn gegaan, vergeten. Ik zie mij weer zitten in mijn flatje. De gaskachel opgestookt. Kopje thee binnen handbereik. Voor me op de tafel de studieboeken uitgespreid. Potlood in de aanslag, collegeblok. Aan het leren voor dat tentamen. Weer eens te laat begonnen.

Ik zocht de songtekst op internet en vond op Wikipedia een verrassend detail over de oorsprong van Lilac Wine. Het lijkt zijn grondslag te hebben in een zin uit een Engelse roman uit 1925. In Sorrow in Sunlight van de Engelse, door Oscar Wilde geïnspireerde, schrijver Ronald Firbank biedt de hoofdpersoon op een feestje wijn aan: “a light, lilac wine, sweet and heady”. Precies de beschrijving die ook in de songtekst terug te vinden is.

Een paar zinnen in een boek en ik heb een verse herinnering, een CD om weer eens op te zoeken (op Spotify ditmaal) en een boekentip. Want schrijvers die zich laten inspireren door Oscar Wilde verdienen het om gelezen te worden, ook 90 jaar na dato.

Afgelopen jaren verscheen op deze blog regelmatig een recensie over een boek dat net dat beetje extra had. De boeken waren zeer divers, de recensies ook. Soms las ik een maand geen opvallend boek, soms twee achter elkaar. Mijn boekbelevingen vind je hier. Dit jaar wil ik het vanuit een andere invalshoek benaderen. Elke maand kies ik één boek uit waar iets verrassends in zit. Dat kan van alles zijn, een citaat, een vreemde naam voor een café, een gevoel dat je er aan over houdt, stijl, een woord, de mooie cover, muziek, noem het maar. Het vereist een wat andere manier van naar een boek kijken en laat je langer stilstaan bij het gelezene. Komend jaar ben ik gespitst op het  verwonderpunt.

Advertenties

7 gedachtes over “Seringenwijn

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s