De kantoortuin

Over De kamer van Jonas Karlsson (2009)

Jonas Karlsson - De kamerOp een dag was hij er: Björn. De nieuwe collega bij de Instantie. Overgeplaatst in overleg met zijn vroegere chef, om zijn “heil elders te zoeken”. Björn ziet het als een nieuwe stap in zijn carrière. Hij was zijn vroegere functie ontgroeid en kon het niet altijd goed vinden met zijn collega’s. Op de dag dat de eerste sneeuw valt in Stockholm begint hij vol goede moed aan zijn nieuwe baan. Al snel blijkt het toch niet helemaal te zijn wat hij zich er bij had voorgesteld.

Door de ogen van de zeer gestructureerde Björn maken we kennis met zijn collega’s. Stuk voor stuk voldoen ze niet aan zijn standaarden. De ene ziet eruit alsof zij “graag gelijk heeft”, de andere stoort hem voortdurend met allemaal praktische informatie waar hij als nieuwe collega wat aan zou kunnen hebben. Ook zijn dunharige chef gedraagt zich niet chefwaardig. Zelfs de op het eerste gezicht aardige receptioniste lijkt er onaangename bezigheden op na te houden. Gelukkig heeft hij zijn kamertje.

Zijn collega’s zien het ietwat anders. Zij vinden Björn maar een rare snuiter. Hij onttrekt zich aan elke vorm van sociaal contact, negeert hen, voelt zich veel beter dan zijn collega’s en staat tot overmaat van ramp regelmatig tijden naar een muur te staren. De kamer, waar Björn volgens eigen zeggen op dat soort momenten in zit, zien zij niet. Letterlijk niet.

Met een vlotte pen beschrijft Karlsson het leven in een kantoortuin. De interacties tussen collega’s, de procedures en feestjes. Het zijn herkenbare situaties voor hen die hun werkdagen ook in kantoortuinen slijten. Ik kan het weten … Björn had ook mijn collega kunnen zijn.

Het verhaal wordt verteld door Björn zelf. Naarmate het boek vordert, begin je je steeds meer af te vragen of hij wel een betrouwbare verteller is. Is er werkelijk een complot tegen hem? Bestaat de kamer nu wel of niet? Het is de vraag wiens werkelijkheid de juiste is. Of is dat een kwestie van hoe je er tegenaan kijkt?

De kamer is een vermakelijke satire op het kantoorleven en overheidsinstanties, een licht-absurdistisch verhaal dat toch heel herkenbaar is. Het heeft mij heel benieuwd gemaakt naar andere boeken van de Zweedse schrijver. Tot nu toe is De kamer het enige boek dat in het Nederlands is vertaald. Maar daar komt binnenkort verandering in. In april dit jaar verschijnt De rekening. Mijn ntl-lijstje is net weer wat langer geworden.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s