Met je voeten in de IJssel

Te voet/te fiets: Te voet
Route: Hanzestedenpad, etappe Kampen – Zwolle
Het Hanzestedenpad is een streekpad van officieel 164 kilometer (hoewel er meerdere varianten zijn) langs een aantal voormalige Hanzesteden. De route is beide kanten op gemarkeerd met geel-rode bordjes. Het pad begint bij Doesburg en eindigt in Kampen (of omgekeerd).
Afstand: 20 km
Startpunt: Station Kampen
Eindpunt: Station Zwolle

Geel-rode markering van het Hanzestedenpad
Geel-rode markering van het Hanzestedenpad

Op 1 januari ging ik de uitdaging aan om elke maand een lange afstandsroute te wandelen of te fietsen. Vandaag stond de eerste wandeling op het programma: een etappe van het Hanzestedenpad van Kampen naar Zwolle. Twee plaatsen met een treinstation, we begonnen makkelijk.

In het Kamperlijntje (de trein naar Kampen) zijn we niet de enige wandelaars. Verschillende stellen of groepjes met wandelschoenen bezetten de bankjes in de coupé. Na elkaar nog een verlaat ‘gelukkig nieuwjaar’ gewenst te hebben, nippen ze van hun op Zwolle gehaalde koffie. Hun handen met een zekere overgave om de warme bekers gevouwen.

In 10 minuten zijn we in Kampen en pakken de route op, terug naar waar we vandaan kwamen. De wandelaars uit de trein zijn nergens meer te bekennen. Het is grijs, de Kampense kerktoren aan de overkant van de IJssel vervaagt in de laaghangende bewolking. Al snel laten we Kampen achter ons en doemt de ‘nieuwe IJsselbrug’ op. Althans, zo noemt mijn medewandelaar hem. Deze brug heet officieel de Molenbrug en is helemaal niet zo nieuw. In 1983 werd hij geopend door de toenmalige minister van Verkeer en Waterstaat Neelie Smit-Kroes.

De route lijkt onder de brug door te gaan. De geel-rode markering wijst die richting op, over een modderige dijk achter een hek. De GPS is het met de markering eens en dus slechten we deze barrière met een zeker vertrouwen en een iets mindere mate van soepelheid. Bergschoenen zijn duidelijk niet gemaakt om over hekken te klimmen. Even later lopen we onder de niet zo nieuwe IJsselbrug door. De pijlers in de IJssel bieden een bijzonder uitzicht.

Onder de 'Nieuwe IJsselbrug' bij Kampen door
Onder de ‘Nieuwe IJsselbrug’ bij Kampen door

Na de brug zien we een paar kleumende vogelaars in schutkleuren en zwaaien we naar een mevrouw in een legerjeep die even daarvoor een indrukwekkend staaltje ‘keren op de weg’ liet zien op de smalle IJsseldijk. Dan buigt de route af naar rechts, richting IJssel. Door de modder ploegen we voort, volgen we de markeringspijlen en komen uiteindelijk aan de oever van de IJssel uit. Een bordje geeft aan dat de liefhebber op deze plek met zijn voeten in de IJssel kan staan. Wij laten deze kans maar even aan ons voorbij gaan.

Op verschillende plekken kun je met je voeten in de IJssel staan
Op verschillende plekken kun je met je voeten in de IJssel staan

Bij het dorpje Wilsum lopen we langs het Wilsumse strandje, nu verlaten, maar in de zomer waarschijnlijk een drukte van belang. Ook hier kun je heel goed met je voeten in de IJssel staan. Even verderop verjagen we ongewild een grote groep ganzen van een weiland. In het tegenlicht van een aarzelend zonnetje is het een mooi gezicht. De V’s zijn snel gevormd en de vogels vliegen in strakke formatie richting Zwolle.

De rechte dijkweg strekt zich voor ons uit
De rechte dijkweg strekt zich voor ons uit

Als we weer vaste asfaltgrond onder onze voeten hebben, strekt de rechte dijkweg zich ver voor ons uit. Op een paar hondenuitlaters en een verdwaalde hardloper na komen we weinig mensen tegen. De wind is koud, het regent af en toe en het beloofde zonnetje laat zich maar mondjesmaat zien. We lopen langs het theehuis bij het pontje naar Zalk, maar we zijn helaas een paar maanden te vroeg voor een warme cappuccino. Pas in april komt het pontje weer in de vaart en biedt ook het theehuis weer versnaperingen aan aan de vermoeide wandelaar of fietser.

Het pontje naar Zalk komt 1 april weer in de vaart
Het pontje naar Zalk komt 1 april weer in de vaart

Op een bankje naast het theehuis zit een wandelaar die zo te zien ook wel een warm kopje koffie had gelust. Ze eet haar reep chocolade op en zet haar wandeling voort in de richting die wij ook gaan. In haar knickerbocker en hip geruite wandelkniekousen zou ze niet misstaan in een berglandschap. Een Heidi op leeftijd. Misschien wandelt ze hier wel elke dag. Om een beetje in beweging te blijven.

Als we dan de buitenwijken van Zwolle eindelijk zien liggen, blijkt het verdere fietspad over de dijk afgesloten te zijn. Rijkswaterstaat is er bezig met Ruimte voor de Rivier. Een project waarbij rivieren, in dit geval de IJssel, meer ruimte krijgen. De bewoners van het rivierengebied zijn zo beter beschermd tegen overstromingen. We lopen achter de dijk verder, het oranje omleidingsbord volgend. Het lijkt een langdurende situatie te zijn. De geel-rode markering is op deze alternatieve route ook gewoon aanwezig.

Uiteindelijk zien we de Peperbus en komt het station binnen handbereik. Snakkend naar koffie ploffen we neer bij de Starbucks tegenover het station. Naast ons nemen twee oude dames plaats. De ene heeft net een mok thee gehaald en verbaast zich over de enorme afmetingen van de beker. Ze vraagt zich hardop af of ze misschien niet een kleinere had moeten nemen. We helpen haar uit de droom. Zij heeft de kleinste beker voor zich staan. Ze zijn er alleen groter. Haar vriendin laat dit gegeven even op zich inwerken en besluit dan toch ook maar zo’n grote mok te gaan halen. Met wat lekkers. Ze zijn tenslotte een dagje weg.

Dat lekkers konden wij ook niet weerstaan. We hadden tenslotte wat te vieren. De eerste lange afstandsroute voor ‘Elke Maand Een Route’ was volbracht.

Deze wandeling telt mee voor de uitdaging Elke Maand Een Route 2016

Advertenties

14 gedachtes over “Met je voeten in de IJssel

  1. jannietr

    Eigenlijk is de winter niet de beste tijd om over streekpaden te stappen, vaak zijn ze onverhard, heerlijk, maar ook blubberig. Je hebt je er zo te lezen goed doorheen geslagen, een geboren LAW’ er dus! 😉 Ik kijk nu al uit naar je volgende avontuur!

    1. 🙂 Ja, blubberig was het zeker. Gelukkig hadden we waterdichte wandelschoenen aan.Het heeft ook wel weer wat om ’s avonds je bemodderde broek met een tevreden gevoel in de was te gooien! Volgende keer koers ik op iets meer zon … wie weet is in februari de lente al aangebroken.

  2. Heerlijk om met je mee te mogen wandelen. Voor mij is dat geluk niet meer weggelegd maar ik heb het gevoel met je mee te stappen wanneer ik je verhaal zo lees. Warme groet en tot de volgende wandeling.

  3. Leuke uitdaging, elke maand een route! Zo ben je lekker in beweging én heb je straks een flinke lijst met mooie wandelingen en fietstochten. Leuk leuk! Ik doe graag mee, lijkt me tof!

  4. Pingback: Langs de Zuiderzee – Door Suzanne

  5. Pingback: 2016: het jaar van ‘Elke Maand Een Route’ – Door Suzanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s