Het ijsmakerschap

De ijsmakers Ernest van der KwastOver De ijsmakers van Ernest van der Kwast (2015)

Ik was er een paar weekenden geleden, op uitnodiging van een collega die 50 was geworden. Samen met nog ruim 100 mensen stond ik in een van de zalen van het voormalig Scheikundig Laboratorium van de Rijksuniversiteit Groningen te luisteren naar een Ierse zangeres. Met veel mimiek zong ze haar songs. Ik was er nog nooit geweest, in dat voormalig laboratorium, nu omgebouwd tot creatieve ontmoetingsplek en hotel. Hoewel ik jaren in de stad heb gewoond, zei de naam ‘Het Paleis’ me helemaal niets.

De week erop las ik De ijsmakers van Ernest van der Kwast. Op pagina 187 blijkt dat de schrijver Het Paleis wèl kent: “In kamer 109 van Het Paleis in Groningen staat het bed in de kast.” Een frappant en onverwacht herkenningspunt in een roman die niets met Groningen van doen heeft, maar verhaalt over het leven van een Italiaanse ijsmakersfamilie in Rotterdam. ‘Het Paleis’ vergeet ik voorlopig niet meer.

Het boek is een familiegeschiedenis over het ambacht van het ijsmaken, over de mindere kanten van zo’n traditioneel vak, het probleem van de opvolging. Maar ook poëzie speelt een grote rol. Twee heel verschillende werelden, die verenigd worden in de persoon van Giovanni Talamini. Oudste zoon en logische opvolger als ijsmaker in de Rotterdamse ijssalon. Hij breekt echter met de traditie en wijdt zich aan de poëzie. Daardoor automatisch het ijsmakerschap overlatend aan zijn jongere broer Luca. Maar of deze hier op zit te wachten …

De familiegeschiedenis in de roman beperkt zich niet tot de hedendaagse Rotterdamse Talamini’s maar gaat meerdere generaties terug in de tijd. Helemaal tot de ontdekking van het ijs in 1881 door de overgrootvader van Giovanni. Meegenomen door de fijne schrijfstijl van de schrijver word je getuige van de bijzondere geschiedenis van het nu zo beroemde Italiaanse ijs. Overgeleverd van generatie op generatie doen vele verhalen de ronde in de vallei van de ijsmakers, in het noorden van Italië. De vallei waar de ijsmakers elke winter weer naar terugkeren.

Tijdens het lezen had ik het gevoel dat ik een waargebeurd verhaal zat te lezen, iets wat de auteur zelf had meegemaakt. Is Van der Kwast stiekem een Talamini-telg? Als bij de Verantwoording de familie Olivo van ijssalon Venezia in Rotterdam en Bas Kwakman, directeur van het Poetry International Festival in Rotterdam bedankt worden voor de verhalen, besef je dat dit geen autobiografisch werk was. Knap als een auteur je toch dat gevoel kan geven.

Begin dit jaar had ik de vrolijke voorkant op verschillende stations voorbij zien komen. Hoewel januari niet de maand is voor ijsjes, zullen er ongetwijfeld lezers zijn geweest die tijdens het lezen van het boek een onweerstaanbare trek in Italiaans schepijs kregen. De beeldende beschrijvingen in de roman doen dat met je. Ik lees het boek in een betere tijd, op het randje van de zomer. De ijssalons zijn nog open. Misschien dat ik vanmiddag nog even naar de stad fiets. Ik krijg er steeds meer zin in.

Dit boek telt mee voor de uitdaging Ik lees Nederlands! 2015

Advertenties

5 gedachtes over “Het ijsmakerschap

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s