Mijn kippen

wpid-fotor_144243123934376.jpgDe donkergrijze deur die de cursuszaal afsluit, is bedekt met geeltjes. Tevreden kijkt de trainer naar het resultaat van de vraag die nog steeds op de witte muur voorin het lokaal geprojecteerd wordt: “Waar sta je voor op? Wat drijft je in je leven?” Minimaal twee geeltjes per persoon, schat ze zo in. Een goede opbrengst na de aarzelende eerste reacties. Hij moest duidelijk even bezinken bij de cursisten, deze vraag. Na een ontkennend antwoord op “Maar moeten we dan een persoon noemen?” begonnen de eerste mensen te schrijven. De rest volgde al snel.

Met een geoefend oog scant ze de gele rechthoeken. Het is niet de eerste keer dat ze deze opdracht geeft. Zoals verwacht herkent ze meerdere drijfveren. Namen van partners, kinderen, huisdieren en vrienden ontbreken ook dit keer niet. Net als de nodige sporten. Voetbal ziet ze staan, fietsen, tennissen. Andere cursisten zoeken het op een ander vlak, ziet ze. Spiritualiteit en verrassende ontmoetingen hangen naast vrijheid en sprekers over persoonlijke ontwikkeling. Ze vat deze laatste maar even als compliment op.

Dan ziet ze een motivatie die ze nog niet eerder is tegengekomen. Tussen open mensen en koffie staat helemaal bovenaan op een geeltje duidelijk leesbaar mijn kippen. ‘Chickies’ denkt ze onbewust, maar ze drukt deze gedachte snel weer weg. “Van wie is deze?” vraagt ze aan de twintig gezichten die haar aankijken. Een oudere man op de achterste rij steekt zijn hand op.

Opeens zitten we niet meer in een door felle Tl-buizen verlicht lokaal. We zien de kippen van onze medecursist over het erf scharrelen. Horen de haan kraaien. Hij vertelt over de productiedoelen waar de kippen aan zijn gebonden. Leggen ze niet meer voldoende eieren, dan gaan ze weg. “Soepkip” klinkt het van de andere kant van de zaal. Er volgt gegrinnik. De man lacht vrolijk mee, ontkent niet en vertelt dan over de uitzondering. Over de negen jaar oude kip die vrijgesteld is van de productiedoelen. Tot aan haar natuurlijke dood.

Mensen zitten omgedraaid op hun stoel. Luisteren aandachtig naar de drijfveren van deze man. Naar de band tussen mens en kip. Gereduceerd tot twee woorden op een geeltje. Te midden van vele andere geeltjes op een donkergrijze deur in een ongezellige cursuszaal. Naar de glimlach van de trainer te oordelen zal deze oefening voorlopig niet het veld ruimen. Het resultaat voldoet nog ruimschoots aan de productiedoelen.

Advertenties

4 gedachtes over “Mijn kippen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s