Almere als dystopie

Weerwater Renate DorresteinOver Weerwater van Renate Dorrestein (2015)

In juni van dit jaar publiceerde Judith van Boekblogger een lijst met dystopische boeken. Dit zijn boeken die zich afspelen in een zogenaamde dystopie: een (denkbeeldige) samenleving met louter akelige kenmerken waarin men beslist niet zou willen leven. Eigenlijk het tegenovergestelde van een utopie, een bijzonder aangename samenleving. Dergelijke boeken zetten je aan het denken over de wereld waarin je nu leeft. Wat kan er gebeuren als …

Het is een genre dat al lang bestaat en de laatste tijd weer aan populariteit wint, ook onder Nederlandse schrijvers. Ongemerkt heb ik afgelopen jaren al redelijk wat dystopische boeken gelezen zoals 1984 (1949) van George Orwell, Brave New World (1932) van Aldous Huxley, maar ook Alles wat er was (2013) van Hanna Bervoets en Slaap zacht Johnny Idaho (2015) van Auke Hulst. Afgelopen week las ik weer een overduidelijk voorbeeld van dit genre met Weerwater van Renate Dorrestein.

In Weerwater komt de dystopie wel erg dichtbij als de wereld vergaat en alleen Almere blijft bestaan. Het geval wil dat dit net op een maandag in augustus gebeurt. Veel mensen zijn op vakantie en van de werkende thuisblijvers zijn ’s morgens velen vertrokken naar hun werk elders. Want Almere is en blijft een slaapstad. Gevolg is dat er voornamelijk vrouwen en pubers overblijven, waaronder gastschrijfster Renate Dorrestein. En de mannelijke gevangenen van de plaatselijke gevangenis. In totaal enkele duizenden mensen.

Zonder de gemakken van de moderne techniek zien de inwoners zich opeens geplaatst voor allerlei problemen die zij nooit eerder ervaren hebben. Hoe komen ze aan eten en hoe beschermen ze zich tegen de bedreiging van een aantal losgeslagen ex-gevangenen die zich ophouden in het ‘kasteel’ aan de A6. Samenwerking blijkt onvermijdelijk en onder leiding van een paar gemeenteraadsleden van de PVV, een cultuurwethouder en de gevangenisdirecteur worden er creatieve oplossingen bedacht. Renate Dorrestein wordt ingezet als geschiedschrijver. Ze krijgt de opdracht vast te leggen “hoe Almere deze ramp overleeft”.

Het is erg leuk bedacht, Almere als enige stad die de ramp overleeft. De plek waar veel Nederlanders voor geen goud zouden willen wonen, is nu de enige plek geworden waar leven mogelijk is. Deze setting biedt talloze mogelijkheden voor het verhaal. Na overleven is de volgende zorg het voortbestaan van de mensheid. Iets dat ook wat gecompliceerder blijkt dan gedacht. Het zet je aan het denken, dit boek. Over de maatschappij waarin we nu leven, wat jij zou doen als je in zo’n situatie terecht zou komen.

Het boek kent veel ontwikkelingen en misschien nog wel meer personages, die niet allemaal even goed uit de verf komen. Sommige karakters komen daardoor clichématig over: de moslima, het PVV-gemeenteraadslid, de ex-gedetineerde. Dorrestein heeft echter een erg prettige manier van schrijven. Dit maakt, samen met het hele idee en de creatieve ontwikkelingen in het verhaal dat ik door bleef lezen. Voor een ieder die benieuwd is naar de dystopische roman: Weerwater is zeker een goede eerste kennismaking.

Dit boek telt mee voor de uitdaging Ik lees Nederlands! 2015

Advertenties

5 gedachtes over “Almere als dystopie

  1. En toch zit er best wel wat diepgang in deze roman, onder de laag die lekker leest. Had je al eerder wat van Renate Dorrestein gelezen? Ik vind het heerlijk om haar boeken te lezen.

  2. Pingback: 2015: het jaar in boeken | Door Suzanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s