De sinistere gave van linkshandigheid

De linkshandigen
Over
De linkshandigen van Christiaan Weijts (2014)

Iedereen kent er wel eentje: een linkshandige. Ik mag er zelfs een tot mijn directe familie rekenen. In het dagelijkse leven kan hij niet om zijn linkshandigheid heen. Of eigenlijk om de discriminatie van linkshandigen. En dat heeft hij dan ook tot een dankbaar onderwerp van gesprek verheven. Van rechtshandige scharen, koffiekopjes met opdruk aan één kant “zit ik weer naar een wit vlak te staren” tot de Nederlandse auto’s waar met rechts geschakeld moet worden. Nee, wat hem betreft mag de Engelse manier van rijden de norm worden hier. Bijna elke zomer is hij op dat eiland te vinden, waar hij zich als linkshandige thuis voelt.

Ik weet zeker dat hij het boek De linkshandigen van Christiaan Weijts niet gelezen heeft. Anders had ik de afgelopen maanden vast en zeker een paar zinnen uit het boek voorbij horen komen over de sinistere gave van linkshandigheid. Iets waar het boek vol mee staat. In onderstaande alinea zal mijn familielid zich goed herkennen als linkshandige:

“Ze vormen een verborgen minderheid, eentje die nooit als groep vervolgd is en zich daarom ook nooit als groep heeft verenigd. Ze delen een handicap die geen handicap is. Ze zijn geen serieus object van discriminatie. Ze hebben geen gedeelde ideologie of levensovertuiging. Er wordt geen geld voor ze ingezameld. Toch zijn ze anders.”

Binnen het kader van de linkshandigheid volgen we hoofdpersoon de linkshandige Simon Sinkelberg. Simon werkt als cartoonist Zink voor een landelijke krant. Als de hoofdredacteur zijn cartoon over een Britse telecomgigant niet wil plaatsen, breekt hij abrupt met de krant. Impulsief springt hij in de auto en rijdt naar een concurrerende krant om daar zijn cartoon aan te bieden. Onderweg besluit hij een – overigens ook linkshandige – lifster met grote cellokoffer mee te nemen die naar België moet.

Hier begint een roadtrip met steeds meer thrillerachtige elementen. Is de celliste wel wie ze zegt dat ze is? Wat zit er in de cellokoffer? En waarom wilde Simon zo graag een cartoon over de telecomgigant maken? Mysterie na mysterie maakt dat je door blijft lezen. Zelfs als het verhaal steeds merkwaardiger wordt, steeds onrealistischer. Van zondag tot en met woensdag beleven we het mee.

Thema’s als toeval, ironie en privacy komen uitgebreid aan de orde. Vaak heel herkenbaar:

“Privacy interesseert de mensen hier geen hol. […] Niet in een land waar je opgroeit met Spotify, Facebook en een bonuskaart. Hier heeft privacy dezelfde bijsmaak als het milieu, de mensenrechten en gezonder eten. Je weet dat je er wat meer aan zou moeten doen, maar vind er de tijd maar eens voor.”

Ik raad het boek iedereen aan. Zowel rechts- als linkshandige lezers. En in het bijzonder aan mijn linkshandige familielid. Al is het alleen maar voor de citaten.

Dit boek telt mee voor de uitdaging Ik lees Nederlands! 2015

Advertenties

13 gedachtes over “De sinistere gave van linkshandigheid

  1. jannietr

    Ik ben gezegend met een linkshandige zoon, schoondochter, echtgenoot en kleindochter……Ben niet zo dol op Chr. Weijts, maar misschien dan toch maar lezen? Inge Leest was ook al zo overtuigd…….

  2. Linkshandig ja. Ik ben er zo eentje. In het eerste leerjaar al werd ik verplicht om rechtshandig te schrijven. Linkshandigen waren des duivels voor de leraar die mij de eerste woordjes liet schrijven. Ik schrijf rechts en alles wat ik graag doe, doe ik links. en dat is heel wat. De titel van het boek heb ik op mijn verlanglijstje gezet. Het interesseert mij.

  3. Hier word linkshandigheid van moeder op dochter doorgegeven en nu is het de beurt aan onze kleinzoon. Wij hebben allen verplicht rechts leren schrijven maar ik had al wel links leren schrijven en kan nu dus beide. Voor het overige doe ik alles links. Mijn schat noemt me dan ook liefdevol “zijn linkspootje”. Is anders wel makkelijk, heeft problemen met iets vast of los te maken omdat dit “tegen zijn hand” is, kon ik hem altijd wel even een handje helpen. Nu heeft kleinzoon dat van me overgenomen. Zal eens in de boekhandel naar het boek gaan uitkijken. Warme groet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s