Montag Ruhetag

Zomaar een dag uit onze fietsvakantie naar de Bodensee #2

Korenveld regenHet ontbijt is traditioneel Duits met harde broodjes, een keur aan vleeswaren en kazen, zoet beleg en allerlei yoghurtsoorten. Daar kan de slappe boterham thuis niet tegenop. Na een laatste kopje thee hijsen we ons in onze regenponcho’s en beklimmen onze zwaarbeladen fietsen. Maar 60 km vandaag, hebben we besloten. Met de nodige cappuccino’s om warm te worden. Kuchen zijn zeker niet uitgesloten. We gaan vandaag de Rijn zien.

De voorspellingen voor vandaag waren niet goed geweest. Weeronline liet al dagen donkere wolkjes met drie drupjes zien. De avond ervoor, op een zonovergoten terras, twijfelden we: gaan we fietsen of lassen we een rustdag in, in dit kleine historische stadje? Maar we waren nog maar vier dagen onderweg, dan wil je door. Dan wil je in the flow blijven. Daarnaast, het enige museum in de stad was op maandag dicht, het hotel was niet je-van-het en ruïnes bezoeken in de regen klonk ook niet heel aantrekkelijk. De waterdichte fietstassen, de regenponcho’s, de speciaal aangeschafte waterdichte overschoenen en de belofte van een majestueuze stroom te midden van imposante heuvels trokken ons uiteindelijk over de streep.

Al gauw fietsen we het stadje uit. De regen valt mee en eigenlijk liggen de glooiende natte velden er best wel idyllisch bij. Alleen die cappuccino, die is in geen velden of wegen te bekennen… In plaats van een warme Konditorei nemen we na de eerste 20 km genoegen met een viaduct, een slokje water en een sultana. Het fietsrouteboekje wordt zorgvuldig bestudeerd. Waar staat het eerstvolgende gestileerde kopje koffie ingetekend? Welke cappuccinorijke plaatsjes liggen er op de route? De vooruitzichten blijken goed. Binnen afzienbare tijd zouden we door meerdere dorpjes komen en ook een treinstation heeft een zwart kopje achter zijn naam staan, waar de damp nog vanaf lijkt te slaan. “Vóór de lunch moet het gaan lukken”, zegt mijn medefietser optimistisch.

Drie uur later zitten we op de trappen van een klein kerkje in een gehucht waarvan de naam mij niet is bijgebleven. In tegenstelling tot andere kerken is er geen afdakje, zelfs geen richeltje dat ons maar een beetje kan beschermen tegen de regen. De zachte, ja bijna gemoedelijke, druppen van vanmorgen waren inmiddels overgegaan in de regen die ik mij had voorgesteld bij de donkere wolkjes en drie drupjes van Weeronline. Gestaag valt het grijze gordijn op de verlaten straten. Verscholen in onze poncho’s maken we de laatste Nederlandse krentenbollen soldaat. In onze gedachten lijkt een warme cappuccino oneindig ver weg.

Jazeker, we waren ze wel tegengekomen, de dorpjes en zelfs het station die er onder het viaduct nog zo veelbelovend uit hadden gezien. Achter de zwarte kopjes – en zelfs een mes en vorkje – op de kaart gingen cafés, Gästehäuser en cafetaria’s schuil die echter allemaal hetzelfde bordje op hun deur hadden hangen: “Montag Ruhetag”.

De krentenbollen zijn op, verder maar weer. Door dichte bossen waar je in vroeger tijden zo een keurvorst tegen het lijf kon lopen, jagend op klein wild. Over heuvels die hun naam steeds meer lijken te verdienen. De eerste klimmetjes van deze fietsvakantie doen we met de capuchon van onze poncho half voor onze ogen. We kruisen grotere wegen, moeten zelfs wachten totdat de stroom auto’s ons doorlaat. En voor we het weten zitten we in een afdaling. Met heuse haarspeldbochten. De Rijn kan nu niet ver meer zijn. Met flapperende poncho’s en verkrampte vingers van het remmen groeten we andere vakantiefietsers die langzaam omhoog fietsen. In sandalen en zonder regenkleding beantwoordt het stel opvallend fris onze groet.

Anderhalf uur later wandelen we gedoucht en in droge kleren door de natte straten van Remagen, een historisch stadje aan de Rijn. Het centrum is gezellig druk. Het miezert nog wat. Voor ons ligt de door onze B&B-eigenaar aangeraden bakkerij Müller. “Al het brood en gebak wordt nog met de hand gemaakt en ze schenken de heerlijkste cappuccino’s. Mochten jullie daar zin in hebben”.

Advertenties

12 gedachtes over “Montag Ruhetag

  1. Is hier wel heel erg letterlijk: na regen komt zonneschijn! Maar wat voel je je dan zielig onderweg…heb ook eens in een bushokje zitten schuilen… tot een dorpsbewoner kwam vertellen dat de bus al jaren niet meer reed… 😉

  2. Pingback: Elke maand een route | Door Suzanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s