De glazenwasser

Afbeelding: hellerschoonmaak.nl
Afbeelding: hellerschoonmaak.nl

Ooit zeemde een glazenwasser een hartje voor me op het raam. Jaren geleden. Sindsdien bekijk ik glazenwassers met een andere blik. Afgelopen week was het weer de tijd van het jaar. Gewapend met wisser en emmer kwamen ze de afdeling op. Niet verlegen om een praatje. Zeker niet verlegen om een praatje. Over welk onderwerp dan ook.

De twee al wat oudere mannen onderbreken hun gesprek over de eucalyptusgeur die uit hun emmer zou opstijgen, als ze de poster bij de ingang zien. Een verhandeling over Photoshop volgt. De poster wordt vakkundig beoordeeld en had – naar hun mening – op punten zeker wel wat beter gekund. Ik zie collega’s van de communicatieafdeling blikken uitwisselen. Een glimlach op hun gezicht. De poster is hun ontwerp.

Van Photoshop komt het gespreksonderwerp net zo makkelijk op Body Mass Index. Terwijl de ene glazenwasser een poging doet om het touwtje van de zonwering te vinden, vertelt de andere dat zijn BMI eigenlijk wel wat aan de hoge kant is. Hij legt zijn hand op zijn “vijftiger buikje”. “Maar ja, ik hou zo van lekker eten. Ach, als ik onder de 80 kilo blijf, vind ik het prima”. Zijn collega knikt instemmend en tilt bij gebrek aan touwtje de zonwering in zijn geheel op, zodat de glazenwasser met het buikje het raam kan zemen.

En dan is mijn raam aan de beurt. Ik maak al aanstalten om mijn tas weg te zetten, zodat de man erbij kan. Maar dat hoeft niet. En voor ik het in de gaten heb, springt de BMI-man verrassend energiek over de tas heen. Zijn wisser hupt mee op zijn heup. Met een goedkeurende glimlach kijkt zijn collega het aan. Je ziet hem denken: wat zegt BMI nu helemaal?

Achter de kast hoor ik even later het woord Eiffeltoren vallen en de Golden Gate Bridge. Het schijnt dat schilders hun hele leven kunnen werken aan een van deze gebouwen. Als ze eindelijk klaar zijn, kunnen ze weer opnieuw beginnen. Het lijkt de glazenwassers niks. De hele dag ramen wassen en dan ook nog hetzelfde gebouw. Nee, geef hun maar wat afwisseling, andere gebouwen, andere mensen, een beetje kletsen.

Een tijdje later klinkt er een groet op van de andere kant van de afdeling. “Doeg, tot de volgende keer”. Mensen groeten terug en kijken de twee mannen na. De geur van citroen met misschien een vleugje eucalyptus blijft nog lang hangen.

Advertenties

15 gedachtes over “De glazenwasser

  1. Gisteren zat ik met het warme zonnige weer op kantoor. Ineens hoorde ik het geluid van regen, wat mij vreemd in de oren klonk met dat weer. Toen keek ik naar buiten en zag ik de glazenwassers 😉

  2. Er is vluchtige kunst te zien en te vinden bij het venster wassen. Ik heb dat bij… het dweilen. Ik dweil en kijk dan welke vormen er ontstaan bij het drogen van de vloer. Ik weet nu niet of het Japanners of Chinezen zijn, maar die schrijven met een grote (verf)borstel waterteksten. Het resultaat is hetzelfde. Bij het opdrogen ontstaat een figuratie interactie. Boeiend dat glazenwassen of dweilen of teksten schrijven met water.

      1. Tot op heden nog niets gevonden over het water schilderen met borstel. Het heeft te maken met ZEN dat is een zekerheid.. Mijn enige aanknopingspunt is een documentaire die ik zag op de tv (Canvas).

  3. Glazenwasser is ook een beetje een speciaal beroep. Ze komen overal en zien heel veel. Op de ene plaats worden zij hartelijk ontvangen en op de andere plaats voelen zij zich niet erg geliefd. Ach, elk beroep heeft zo zijn voor- ennadelen. Leuk geschreven, heb ervan genoten. Warme groet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s