Gehoord in de trein …

wpid-20141116_162546.jpgVorige week zat ik in de niet-stilte-coupé. Hoewel de stilte-coupé ook wel eens niet stil is, was dit de officiële variant. Voor de boekenlezende mensen onder ons wellicht niet de meest ideale plek, maar voor een blogger zoals ik af en toe een walhalla aan inspiratie. Wat mensen al niet bespreken op hun reis van A naar B, te midden van heel veel andere mensen.

Zo af en toe leg ik bewust mijn boek weg en ga er eens lekker voor zitten. Laat ik ongegeneerd de gesprekken van mijn medepassagiers over mij heen komen. Van het veelgehoorde ‘wat eten we vanavond’-telefoongesprekje tot ruzies met het (binnenkort ex-) vriendje. En alles daartussenin. Oppervlakkig of doordringend tot het diepste gevoelsleven. De gemiddelde treinreiziger doet er niet moeilijk over. Jong, oud, ik bespeur geen onderscheid.

Bij de deur zit een studente, een uitwisselingsstudente, aan haar Amerikaanse accent te horen. Ze voert een telefoongesprek. Vrij luid en duidelijk articulerend bespreekt ze met de persoon aan de andere kant van de lijn haar vriend. Het onderwerp van het gesprek kan natuurlijk ook een huisgenoot, een broer, een buurman, achterneef, of iets in die richting zijn, maar laten we er voor het gemak even van uitgaan dat het haar vriend betreft.

Ze vertelt uitgebreid over zijn kookkunsten:“He’s very oldfashioned in cooking, very simplistic”. Meteen denk ik aan het bekende AVG-tje, dat de vriend in kwestie elke avond op tafel tovert. Gekookte aardappels, lekker stukje vlees, bloemkool en uiteraard een smakelijke jus erbij. Typisch Nederlands, vrij ouderwets. Maar ook ouderwets in Amerikaanse ogen? Of denkt de studente meer in de richting van klassiekers als mac and cheese, een vrij simpel gerecht en al jaren in zwang

En daarnaast, is haar vriend wel een Hollander? Of is ze met haar Amerikaanse boyfriend van weleer naar Europa vertrokken. Heeft de jongen, in dat verre Holland, de smaak te pakken gekregen. Heeft hij zijn passie ontdekt, die onder de vleugels van zijn zorgzame stay-at-home mum niet tot volle wasdom kon komen. In zijn eerste maanden zijn de gerechten nog vrij simpel en ouderwets, maar het is heel goed mogelijk dat hij over een paar jaar een serieuze concurrent geworden is van de grote chef-koks

Geen gekke keuze als vriend. Nu alleen nog die eerste maanden door zien te komen. De studente benadert het allemaal vrij pragmatisch. Of het eten nu ouderwets of simpel is, “by the time I get there, I’m so hungry it doesn’t really matter.”

Advertenties

21 gedachtes over “Gehoord in de trein …

  1. Gewoon doen Suzanne. Ik zal laatst in het portaal of hoe noem je dat en uit de eerste klas kwam een hele nette heer om een telefoon gesprek met zijn secretaresse te voeren. Ik weet niet of de man getrouwd was, als dat wel zo is zal het niet lang meer duren. Eerst wat zakelijke gesprekken en toen werd de toon anders, hele erotische gedeeltes en hij trok zich echt niets aan van het volle portaal. Iedereen zat met rode, gespitste oortjes te luisteren.

  2. Mensen generen zich tegenwoordig voor niets meer. Soms is het leuk om andermans gesprekken te horen maar soms kan dit ook heel genant overkomen. wel leuk geschreven. Warme groet.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s