Zwitserse steenmannetjes

Cabane de Moiry

Aan het einde van de kronkelende weg vol met haarspeldbochten komt de tunnel in zicht. Ruimte voor één auto slechts, een stijgende weg, de rotsachtige binnenkant druppend van het water dat zich een weg naar beneden baant. Een snelle blik in het duister om er zeker van te zijn dat we niet halverwege achteruit hoeven. En gas! Aan het einde de beloning: een hemelsblauw meer omgeven door groene bergen. Het Lac de Moiry in het Val d’Anniviers, een zijdal van het Zwitserse Rhônedal ligt daar lonkend naar de vele wandelaars die op dit vroege uur ook reeds de autotocht hebben ondernomen.

Even stappen we uit, nemen het uitzicht in ons op, ademen de frisse berglucht in. Dan het laatste ritje dat ons aan het andere einde van het meer brengt. Een parkeerplaats, uitzicht op de gletsjer en het begin van de echte bergwandelingen. Langs de berghellingen zoeken we de bergkam met het minuscule hutje. Meerdere malen vanaf hier bekeken, even zovele keren een poging gewaagd. Slechts eenmaal gehaald. Sneeuw- en ijsvelden gooiden roet in het eten, maakten de klim te gevaarlijk. Nu het juiste jaargetijde, nazomer, de eerste sneeuw laat nog op zich wachten, de zon schijnt uitbundig.

Koeien ontwijkend, maken we al snel hoogte. De auto is nog slechts een stipje naast een blauw meer. De relatief brede weg gaat over in een smal paadje dat langs alpenweiden en steenmannetjes voert. De gletsjerspleten zijn goed zichtbaar en lichten helblauw op in de zon. Over een kam lopen we, met aan weerszijden steile hellingen. Hier passeren we de eerste wandelaars die de terugweg hebben aangevangen. In elke hand een stok, windjack aan, bandana in het haar, lopen ze met flinke snelheid op hun C-schoenen terug naar het meer. Even naar de cabane op en neer, een blokje om vóór de koffie. Die Zwitsers…

De kam hebben we inmiddels achter ons gelaten en we bevinden ons nu op de zigzagweg naar boven. Hijgend en puffend zien we op de GPS de hoogte toenemen. Nog 200 meter lijkt, naar boven kijkend, nog een heel eind. De hut is niet meer zichtbaar, gaat schuil achter de rotswand die onneembaar lijkt. Rotsen doorkruisen het pad. Stroompjes water dalen af door de spleten. Goed kijken waar we onze voeten zetten. Handen komen er aan te pas. Niet uitglijden nu.

En het pad gaat verder, in bochten omhoog kronkelend. Elke bocht is een reden om even van het uitzicht te genieten en een beetje op adem te komen. Ver beneden andere wandelaars, af en toe omhoog kijkend naar die kleine stipjes die wij moeten zijn in hun ogen. Er passeren nog meer mensen. Twee mannen in hardlooptenue halen ons in snelwandeltempo in, groeten vriendelijk. Een goede hoogtetraining voor een marathon of andere extreme hardloopwedstrijd. Voordat we boven zijn, rennen ze alweer naar beneden. Zal hun auto wel bij het meer staan? Of wellicht een paar dorpen terug, voor dat beetje extra training?

Dan houdt het pad op, alleen nog maar rotsen, met gele markering. Klauterend zien we een dak verschijnen, grijze stenen, groene luiken. Het dak weerkaatst de zonnestralen tegen een strakblauwe lucht. Cabane de Moiry in volle glorie op 2825 meter. We made it! Unaniem besluiten we dat dit een apfelschorle waard is, met een versgebakken broodje, vanmorgen gehaald, bij de bakker in het dorp, bij de eerste zonnestralen.

Cabane de Moiry 2

Eindelijk vakantie. Tijdens een gewone werkweek, in de kantoortuin, achter je computer, zou je bijna vergeten hoeveel belevenissen er in één dag passen.

Advertenties

5 gedachtes over “Zwitserse steenmannetjes

  1. Ziet er prachtig uit! Zou graag een keer weer terug willen naar Zwitserland, ooit jaren geleden in Interlaken geweest, maar het schijnt tegenwoordig een stuk duurder te zijn of valt dat eigenlijk best wel mee?

    1. Het is minder duur dan het geweest is, maar vergeleken bij een land als Duitsland is het vrij prijzig. Het ligt er natuurlijk ook een beetje aan in welke winkel je je boodschappen doet en waar je je cappuccino drinkt (midden in het centrum in Zermatt zal het een stuk duurder zijn, dan een paar straten verderop). Het landschap en de uitzichten maken het voor mij zeker de moeite waard!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s