Nederland in 13 paarden

Zandweg
Afbeelding: jvanderperk.blogspot.nl

Aarzelend rijdt de auto het verlaten erf op. In de binnenspiegel ziet hij de stofwolken langzaam neerdalen op het onverharde pad. Even blijft hij zitten, opent dan zijn portier en stapt uit. Hij kijkt om zich heen en knijpt zijn ogen tot spleetjes. Sinds vanochtend vroeg schijnt de felle zon onafgebroken. Het is hoogzomer.

Achter zich hoort hij voetstappen. Hij plooit zijn gezicht tot een glimlach en draait zich om. “Goeiemorgen, je komt voor het paard”, zegt de in een vale overall gestoken oude man, meer als constatering dan als vraag. “Kom maar mee, ze staat hierachter.” Voordat de automobilist een bevestiging kan mompelen, kijkt hij tegen een gebogen rug aan, die langzaam richting de stallen sjokt. Eigenlijk niet verbaasd over de ontvangst, loopt hij achter de boer aan.

Dit is al het dertiende paard in een paar maanden. Sinds hij en zijn dochter zich die eerste keer onhandig op die hoge paardenrug hadden gehesen, had het idee van een eigen paard zich in hun gedachten genesteld. Na een paar maanden op gedweeë manegepaarden te hebben doorgebracht, werd het vaag omlijnde idee steeds concreter.

Hoe zou het zijn als je ’s avonds na het eten nog even een ritje zou kunnen maken op je eigen paard. Gestald achter je huis, altijd binnen handbereik. Hoe zou het zijn als die paardenhoeven weerklinken op de klinkers van je eigen straat, terwijl de televisies een blauwig schijnsel werpen op de buurtbewoners op hun bank. Een uurtje over verlaten landweggetjes rijden, in draf door een verzameling bomen die eigenlijk geen bos mag heten, ganzen die opvliegen uit hun sluimering in de weilanden.

En nu staat hij oog in oog met een vurige merrie. Als de boer haar uit haar stal haalt, heeft hij moeite haar in bedwang te houden. “Het is nog een jong paard”, legt de man uit, “met de nodige training heb je hier een goeie aan.” Niet geïmponeerd door de bokkensprongen leidt hij haar naar buiten en biedt de teugels aan de paardenkoper aan. “Ik haal even een zadel”. De boer sjokt weg, zonder om te kijken.

Een moment kijken paard en koper elkaar aan. Dan neemt de onrust weer de overhand en begint het paard aan de teugels te trekken, schopt met haar achterbenen en doet een poging tot steigeren. Hangend aan de teugels, is het hem duidelijk. Dit wordt ‘m niet.

Dit is wat ik mij erbij voorstelde toen een collega enthousiast vertelde over zijn zoektocht naar het juiste paard. Met glanzende ogen beschrijft hij de verschillende situaties waarin hij verzeild raakte. Over een bouwvallige stal, gebouwd aan een bospad, alleen bereikbaar met een 4×4; over een 16-jarig meisje dat de onderhandelingen voerde, omdat het nu eenmaal haar paard was; over een traditioneel boerengezin met een hele schare kinderen ergens op de Veluwe, waarbij je je 60 jaar terug in de tijd waande.

Nu de teller op 13 paarden staat, heeft hij een groot deel van Nederland doorkruist. Plekken waar hij nog nooit geweest was, mensen waarvan hij het bestaan nooit bedacht had. Uiteindelijk zal hij het juiste paard vinden, daar is hij van overtuigd. Tot die tijd heeft hij de zoektocht en dat is minstens zo verrassend en verbazingwekkend.

Advertenties

4 gedachtes over “Nederland in 13 paarden

  1. frans

    Hoi Suzanne, dit verhaal heb je erg herkenbaar en mooi verwoord; het is inderdaad bijna letterlijk een stuk van mijn zoektocht geweest naar een paard in Nederland. We hebben meer dan 13 adressen aangedaan variërend tussen een bezoek aan een topstal waar Friese paarden voor de export gefokt worden tot een bezoek aan die vervallen Drentse boerderij waar een zwangere boerin en boer met aan iedere hand nog een klein kind hun fokmerrie te koop aanboden. Op die manier hebben we Nederland op een ander manier gezien.
    Uiteindelijk heb ik nu ook een paard gekocht; geen hobbelpaard maar een ‘echt’ paard. Hij staat inmiddels achter in de wei en hiermee ligt er ook al een basis voor het volgende avontuur….ik moet er nu op gaan rijden en gaan springen. Als ik je weer tegenkom krijg je het wel te horen wat dit voor stress geeft. Groet Frans

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s