Waar ben ik?

Afbeelding bij Wie ben ikTerwijl de regen met bakken uit de hemel komt, wandel ik door een typisch Oostenrijks bergdorpje. Althans, ik vermoed dat het Oostenrijks is, zeker weten doe ik het niet.

De bergen tekenen zich af tegen een strakblauwe lucht. De stralende zon laat het asfalt glinsteren. De felheid van de schittering doet bijna pijn aan mijn ogen. Aan deze enige weg die het dorp rijk is, staan aan weerszijden huizen, sommige scheefgezakt, andere verlaten. Opgebouwd uit steen, een houten opbouw, af en toe een bloembak aan een balkon. In een overwoekerde tuin staat een antieke tractor, half verroest, de wielen onzichtbaar tussen de stugge grashalmen.

De smalle weg slingert door het dorpje, geleidelijk stijgend. De scheuren in het wegdek zijn stille getuigen van het harde bergklimaat. In de winter zal het dorp lastig te bereiken zijn. Nog even en de oranje sneeuwstokken zullen weer hun plaatsen innemen langs de weg. “Zimmer” staat er op een bordje te lezen, dat half schuil gaat achter een struik met witte bloemetjes. Hommels gonzen erom heen. Het gezoem verenigt zich met het monotone getjirp van de krekels.

Althans, dat stel ik me zo voor. Wat een contrast met wat ik door het raam zie. Het lijkt wel herfst met al die wind en regen. Gelukkig zit ik binnen. Maar de tijd tikt door. Snel doorlopen naar een plaatsnaambordje, googelen en klikken.

Aan het einde van het dorp, waar de naaldbomen talrijker worden en ik de weg 100 meter verder in een haarspeldbocht zie verdwijnen, vind ik het gezochte bord. Ik bevind me in Sondernach. Een korte zoektocht in Google Maps leert dat er gelukkig maar één plaats bestaat met deze naam. En wat blijkt? Ik wandel helemaal niet in Oostenrijk rond, maar in Frankrijk. Niet de Alpen, waar ik me heimelijk al waande, maar de Vogezen.

Een moment nog geniet ik van de omgeving en koester de warme zonnestralen. Dan richt ik de zoeker en klik op het bewuste dorpje. De bergen, scheefgezakte huizen en smalle asfaltweg veranderen in een fractie van een seconde in een drukke zesbaansweg met flikkerende reclameborden zover het oog reikt. De onbegrijpelijke tekens die mij tegemoet flitsen, laten er geen twijfel over bestaan: ik ben in Azië beland. De etensluchten van de verschillende kraampjes langs de weg vullen de kamer.

Dit is een eitje. In ganzenpas wandel ik verder, op zoek naar een leesbare tekst, straatnaambordje of gewoon een plaatsnaam.

Wil jij ook ronddwalen door onbekende streken, thuis achter je computer? Dan kan met GeoGuessr. Je wordt virtueel ergens gedropt, aan jou de taak om erachter te komen waar je bent. Ideaal voor de thuisblijvers deze zomer, of gewoon op een regenachtige zondagmiddag.

Advertenties

5 gedachtes over “Waar ben ik?

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s