De kokosnoot

wpid-photogrid_1402421522718.jpgOnderin de groentetas lag hij tussen de pastinaak en de aardperen. Een poging wagend om voor een vergeten groente door te gaan. Jammerlijk gefaald door de reputatie die hem ver vooruitgesneld was, geholpen door tekenfilms, avonturenseries en zelfs reality shows. Ontegenzeggelijk tropisch en bij naam te noemen door elke basisschoolleerling. In ons groentepakket was een kokosnoot geslopen.

Ik kan me zo voorstellen dat deze vrucht in de weken of maanden voordat hij in die tas belandde, opgeraapt werd op een tropisch strand. Wit zand, uiteraard de nodige palmbomen, hier en daar een hangmatje. De plaatselijke kokosnootraper tevens kapper en eigenaar van ‘The Blue Lagoon’, de enige bar op het kleine tropische eiland, maakte ’s avonds na het avondmaal nog even een ommetje en nam dan meteen enkele tientallen kokosnoten mee. Deze droeg hij in een speciaal daartoe vervaardigd net op zijn rug. Eens per week werden de geraapte noten verzameld en per boot vervoerd naar het vasteland, een tweedaagse tocht over een azuurblauwe oceaan. Vandaar gingen de tropische vruchten de hele wereld over.

En nu lag die kokosnoot op mijn aanrecht te lonken. Vers uit de groentela hoorde ik hem fluisteren: “Eet mij, drink mij.” Ik wilde wel, zeker wel, kokosmelk uit blik kan vast niet op tegen de verse variant. Maar hoe krijg je dat troebele vocht uit die keiharde noot? Een serieus probleem. In series als Expeditie Robinson gaan ze hem met machetes te lijf. Het mag een wonder heten dat alle deelnemers de serie verlaten met hetzelfde aantal vingers waarmee ze begonnen zijn. Levensgevaarlijk. En nu ligt er dus een exemplaar in mijn keuken, te wachten om zijn verborgen melk en vruchtvlees prijs te geven. En ik zie alleen maar een blinkende machete, hoog in de lucht geheven, klaar om toe te slaan. Helaas wordt een dergelijk wapen niet meegeleverd bij de tropische vrucht en ook ik ben niet in het bezit van een hakmes, zwaard of enig ander kokosnootwaardig wapen.

Het oude vertrouwde Google biedt uitkomst. Tientallen manieren om een kokosnoot subtiel te openen, de schil te splijten, de noot te breken of de vrucht in luttele seconden tot kleine brokjes te decimeren, passeren de revue. Breipennen, hamers, stoeptegels, hoge flatgebouwen, noem het maar, mogelijkheden te over. Het lijkt wel wat meer voorbereiding te vragen dan het schillen van de gemiddelde komkommer, maar die kun je dan ook uit je eigen achtertuin halen. Ik ga me dit weekend eens beraden op de juiste methode. In het uiterste geval kan ik altijd nog een kokosnootexpert raadplegen, hoewel deze dun gezaaid zijn in dit vrijwel palmloze land. Wellicht dat …, een gokje, Google search: “The Blue Lagoon” en “barber” en “cocanut” …

Meer weten over het wel en wee van het groentepakket? Lees ook deze blogpost.

Advertenties

5 gedachtes over “De kokosnoot

    1. Met behulp van een schroevendraaier en een hamer hebben we ‘m klein gekregen. De kokosmelk is verwerkt in een curry, het vruchtvlees ligt nu te wachten op een culinair verantwoord recept. Tips zijn welkom!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s