Subtropische pooldrift in de kantlijn

Over Pooldrift van David Mulder (2010)

Pooldrift David MulderIemand vertelde enthousiast over een workshop van David Mulder. Over hoe je een verhaal schrijft en op welke wijze je het interessant maakt voor je lezer. Zijn je personages bijvoorbeeld geloofwaardig? “Een verlegen jongen Hendrik noemen is niet geloofwaardig en dan kan het al eigenlijk niet meer goed komen. Noem hem Tim, dan heeft hij nog een kans.” Het sprak me aan, dat verhaal over de workshop van David Mulder. Een goede reden om eens een boek van hem te lezen. Het is uiteindelijk Pooldrift geworden.

Is het boek geloofwaardig? Dat is de vraag. Anders dan de titel doet geloven speelt het verhaal zich af op een niet bij naam genoemd subtropisch eiland. De schrijver schotelt de lezer een overduidelijk beeld voor van ouders van goeden huize: een vader met de bekende rode broek, een moeder die haar zinnen doorspekt met woorden in de Engelse en Franse taal (“wat zeg je nu, sweetheart?”). Daarnaast is er de onverschillige zoon met vriendin en kind op komst, wegvluchtend voor zijn leven.

Deze Krijn vertelt het verhaal. Door zijn vlucht komt hij op het subtropische eiland terecht en doet daar zijn best om uit te blinken in zijn rol als lamlendige nietsnut. Na een tijdje opgetrokken te hebben met de gevluchte Senegalees Fumbe, die droomt van een leven in noordelijke streken, blijkt deze het toch een stuk zwaarder te hebben dan hij. Na een tragisch bericht uit Nederland komt Krijn uiteindelijk tot inzicht dat hij weinig te klagen heeft en neemt het vliegtuig naar huis.

In zijn brief, die de roman vormt, wijdt Krijn uit over van alles en nog wat. Steeds worden er nieuwe lijnen uitgezet. In lange zinnen wordt de lezer getuige van zijn verleden, heden en heel veel gedachtegangen. Voor mij was het wat te veel voor de 186 bladzijden die het boek telt.

De vorm van de roman als brief op losse vellen papier is leuk bedacht. Naarmate het boek vordert, wordt het gebrek aan papier steeds nijpender. Dit wordt uitgebeeld door de tekst in een steeds kleinere tekengrootte af te drukken. Op een gegeven moment dien je het boek te kantelen en terug te bladeren om de laatste alinea’s in de kantlijn te kunnen lezen. Bij mijn medetreinreiziger zorgde dit voor een duidelijk opgetrokken wenkbrauw.

Ondanks de vorm, kon het verhaal me niet echt grijpen. Wellicht dat dit de geloofwaardigheid aan te rekenen is. Misschien volgende keer maar eens een workshop proberen…

Dit boek telt mee voor de uitdaging Ik lees Nederlands! 2014

Advertenties

Een gedachte over “Subtropische pooldrift in de kantlijn

  1. Pingback: Eilandboeken – Door Suzanne

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s