Tweede leven

Koffiebonen
Afbeelding: http://www.dekoffiemeulen.com/

Mooi glanzend staat hij daar, heel tevreden met zijn promotie. Dat donkere berghok had hij na 15 jaar wel gezien. Hij had vaak gedacht, waarom laten ze me mijn werk niet doen? Ik ben er voor gebouwd. Slank om te zien, glimmend zwart, statig welhaast, in korte tijd klaar voor de actie.

Zondagavond veranderde alles. Hij zag het licht. Letterlijk. Hij kreeg even een prominente plek. Van die hoogte kon hij eens goed om zich heen kijken. Alles zag er heel anders uit dan hij zich kon herinneren. Andere mensen ook. En toen die doos. En de autorit.

De plek bevalt hem wel. Lekker gewassen. Hij voelde zich weer één met zijn afzonderlijke delen. Heerlijk hoe de warmte zich weer een weg zoekt door zijn ingewanden. Eindelijk kan hij weer voldoen aan zijn levensvervulling. Zijn hoogste doel. En die geuren! Het is werkelijk te lang geleden…

En Mr. Longhi – Dé voor vrienden – maakt vrienden. Tot zijn komst viel hier in huis (of in de auto, of de supermarkt, of op de fiets) bijna dagelijks het woord espressoapparaat, gecombineerd met een welhaast smekende blik. Na het telefoontje “we hebben nog een oudje staan, mag je hebben”, overheerst nu de tevredenheid, de rust, het grote genieten.

Ik heb net Dé’s kunsten geproefd en begin het te begrijpen.

Advertenties

Een gedachte over “Tweede leven

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s