Ontruimingsoefening

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

De 15de: als een kudde gewillige schapen schuifelen de vele medewerkers naar de trappenhuizen en beginnen aan hun tocht naar beneden. Er heerst voornamelijk gelatenheid, chagrijn is ook te bespeuren, die opgewekte stagiaire die zich geen beter begin van de maandagochtend kan wensen, valt een beetje uit de toon. “Is het een oefening, of is er echt iets?”, hoor je af en toe. Schouders worden opgetrokken, hoop voor het eerste wordt uitgesproken. Voor de zekerheid zijn de laptops, de nog natte jassen en werktassen wel meegenomen.

De 9de: hoe lager we komen, hoe drukker het wordt. “Gelukkig zit ik niet in een rolstoel”, zegt een al wat oudere man voor me, dan had zo’n ontruimer me op zijn rug moeten nemen. 15 verdiepingen naar beneden! Kun je het je voorstellen?” “Nee, gelukkig niet”, mompelt zijn baardige buurman, terwijl hij een bozige blik werpt op de nog altijd groeiende mensenmassa voor hem.

De 5de: een telefoon gaat. “Hoi … nee, nee, sorry! En teruggaan gaat ook niet, het is hier echt vreselijk druk. Maar je mag wel onder mijn paraplu. Ja, tot zo.” Het kortgerokte meisje kijkt even vlug of haar eigen jas nog over haar arm hangt. Het land der fabelen is weer een mythe rijker, ontruimingsoefeningen worden blijkbaar niet alleen bij mooi weer gehouden.

Begane grond: door de draaideuren heen worden we naar de bedrijfskantine gedirigeerd. De regen slaat tegen de hoge ruiten, terwijl een cateringmedewerkster ons opwacht met snickers, marsen en mandarijnen. We kunnen het nu rustig vaststellen: dit is een oefening.

Met handgebaren worden binnenkomers naar tafels gewenkt om midden in een geanimeerd gesprek te vallen. Anderen, met notitieblokken in de hand, zetten hun bekertjes koffie neer, nemen plaats aan een van de lange tafels en gaan verder waar ze gebleven waren – in de vergaderzaal, 11 verdiepingen hoger.

Als dan uiteindelijk de mededeling komt dat we weer naar onze verdieping terug kunnen, wordt dit overstemd door het stemgeluid van honderden mensen die hun werkweek onverwachts op een heel andere manier zijn begonnen. “Geen sportschool voor mij, vanavond” hoor ik nog iemand zeggen, voordat ze in één van de overvolle liften glipt.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s